1

• Εισαγωγή των δοκών με είδος = «Τοίχωμα υπογείου» στην στάθμη οροφής υπογείου με τις εξής παραμέτρους:

Δοκός / Στατικά / Είδος = Τοίχωμα υπογείου.

Δοκός / Διατομές / Τύπος = Ορθογωνική (π.χ με πλάτος bw=0.25m και ύψος h=3.00 m).

• Δέσμευση των οριζοντίων μετατοπίσεων του επιπέδου XZ με εισαγωγή οριζοντίων στηρίξεων στους περιμετρικούς κόμβους οροφής του υπογείου.

Στήριξη / Τύπος = Οριζόντια στήριξη.

ή από Πίνακες / Στηρίξεις / 501 Δυνατότητες μετατόπισης = Οριζόντια στήριξη.

• Θεμελίωση του τοιχώματος υπογείου με πεδιλοδοκούς. Στην παραγόμενη συνδετήρια δοκό μεταξύ των πεδίλων εκχωρείται διατομή ελαστικώς εδραζόμενης πεδιλοδοκού.

Δοκός / Στατικά / Είδος = Πεδιλοδοκός.

Δοκός / Διατομές / Τύπος διατομής = Ανεστραμμένη πλακοδοκός.

Υπολογισμός ηv - Σεισμικές δυνάμεις

2

1. Ως βάση κτιρίου ορίζεται η στάθμη στην οποία οι υπόγειοι όροφοι πακτώνονται με κατάλληλα διαφράγματα και περιμετρικά τοιχώματα.

2. Οι μάζες που αντιστοιχούν στις στάθμες κάτω από τη βάση δεν πρέπει να συμμετέχουν στη δυναμική ανάλυση ή στην τριγωνική κατανομή της ισοδύναμης στατικής ανάλυσης αφού θεωρούνται πακτωμένοι.

3. Στο Fespa οι μάζες που συμμετέχουν στην αντισεισμική ανάλυση είναι εκείνες των ορόφων με θετικά υψόμετρα οροφής.

4. Τα κατακόρυφα φέροντα στοιχεία που βρίσκονται κάτω από τη βάση είναι σχεδόν άτονα όσον αφορά το σεισμό, αφού όλη τη σεισμική δράση την αναλαμβάνουν τα τοιχώματα υπογείου, γιαυτό και θεωρούνται στοιχεία χωρίς αυξημένες απαιτήσεις πλαστιμότητας.

Π.χ. Εφαρμογή για το κτίριο του σχήματος 1

1. Κτίριο / Στατικά / Όροφος θεμελίωσης = -2

2. Περιγραφή οροφής του χαμηλότερου άκαμπτου ορόφου στον όροφο -1.

3. Παραγωγή ορόφων και καθορισμός υψόμετρου οροφής για τον ανώτερο άκαμπτο ορόφο (οροφ.0 ) πάντα = 0.00 ανεξάρτητα από την υπερύψωση που υπάρχει.

4. Κτίριο / Στατικά / Υψόμετρο βάσης (υπολογισμός ηv ) = 0.00.

5. Υποστύλωμα / Κανονισμός / Αυξημένες απαιτήσεις πλαστιμότητας = Όχι (για τα κατακόρυφα στοιχεία του υπογείου και τα στοιχεία ορόφου θεμελίωσης).

3

Με μείωση της ακαμψίας της δοκού:

1. Εντολή «Πάρε παραμέτρους» και κλικ στη δοκό.
2. Παράμετροι δοκού > Διατομές > Αύξηση του πλάτους ή / και μείωση του ύψους.
3. Εντολή «Δώσε παραμέτρους» και κλικ στη δοκό.

Με ελαστικές αρθρώσεις στα άκρα της δοκού:

Δοκοί όπως αυτές του σχήματος στις περισσότερες περιπτώσεις αστοχούν, γιατί εξαιτίας του τοιχώματος αναπτύσσεται μεγάλη ροπή και κατά συνέπεια ικανοτική τέμνουσα.

1. Εντολή «Πάρε παραμέτρους» και κλικ στη δοκό.
2. Παράμετροι δοκού > Στατικά > Ελαστικές αρθρώσεις.
3. Στο παράθυρο που ανοίγει, εισάγονται τιμές σαν αυτές της επόμενης εικόνας. Οι κόμβοι «αρχής» και «τέλους» μιας δοκού έχουν να κάνουν με τη φορά της εισαγωγής της στην κάτοψη.

4. Εντολή «Δώσε παραμέτρους» και κλικ στη δοκό.
5. Για να εμφανίζονται στην οθόνη οι θέσεις των ελαστικών αρθρώσεων, πρέπει να είναι ενεργοποιημένα τα πλήκτρα [Μ] και [Ξ] της κάτω εργαλειογραμμής.

Με αποφυγή του ικανοτικού ελέγχου διάτμησης:

(Η μέθοδος αυτή παραβιάζει τον Κανονισμό και συνήθως δεν πρέπει να εφαρμόζεται)

1. Εντολή «Πάρε παραμέτρους» και κλικ στη δοκό.
2. Παράμετροι δοκού > Κανονισμός > Ικανοτικός έλεγχος διάτμησης = Όχι
3. Εντολή «Δώσε παραμέτρους» και κλικ στη δοκό.

4

Ο έλεγχος για τα μήκη αγκύρωσης γίνεται με την παράμετρο «Εφαρμογή κανόνων αγκύρωσης».

Η παράμετρος αυτή ορίζεται:

1. για όλες τις δοκούς του κτιρίου από: Κτίριο / Οπλισμός / Εφαρμογή κανόνων αγκύρωσης
2. για όλες τις δοκούς ενός ορόφου από: Όροφος / Οπλισμός / Εφαρμογή κανόνων αγκύρωσης
3. για κάθε δοκό ξεχωριστά από: Δοκός / Κανονισμός / Εφαρμογή κανόνων αγκύρωσης

Όταν η παράμετρος έχει την τιμή ΝΑΙ, το πρόγραμμα ελέγχει αν το διαθέσιμο ανα περίπτωση μήκος αγκύρωσης επαρκεί για να αγκυρωθούν τα σίδερα κάθε δοκού. Στην περίπτωση που το απαιτούμενο βάθος αγκύρωσης δεν επαρκεί για την επιλεγμένη από το χειριστή διάμετρο, το πρόγραμμα επιλέγει από τις ράβδους που επαρκεί η αγκύρωσή τους, αυτήν που δίνει τη βέλτιστη όπλιση.

Αυτό ισχύει ακόμα και στην περίπτωση που το πρόγραμμα χρειαστεί να επιλέξει διάμετρο που έχει εξαιρέσει ο χειριστής από τις διαθέσιμες διαμέτρους της δοκού. Ελάχιστη χρησιμοποιούμενη διάμετρος είναι το Φ12.

5

Με την εντολή «Αλλαγή ονόματος»

1. Εντολή «Αλλαγή ονόματος» του Υποστυλώματος (ή του Λοιπού Κόμβου) και κλικ σε αυτό.
2. Στο παράθυρο που ανοίγει, εισάγεται η επιθυμητή συντεταγμένη Υ του άνω ή του κάτω κόμβου.
3. Με [Enter] ολοκληρώνεται η διαδικασία.

Με την παράμετρο «Στατικά / Υψόμετρο»

1. Εντολή «Πάρε παραμέτρους» και κλικ στο Υποστύλωμα (ή τον Λ.Κ.)
2. Εισαγωγή της επιθυμητής τιμής υψομέτρου του (άνω) κόμβου του υποστυλώματος στη σχετική παράμετρο της κάρτας «Στατικά».
3. Εντολή «Δώσε παραμέτρους» και κλικ στο Υποστύλωμα (ή τον Λ.Κ.)

Από τους πίνακες

Μαζική αλλαγή των συντεταγμένων γίνεται μέσω πινάκων και χρήση του πλήκτρου [F2]:

• Πίνακας 301: Λοιπός κόμβος / Συντεταγμένες.
• Πίνακας 205: Υποστυλώματα / Θέση - Χαρακτηριστικά.

6

1. Εισαγωγή των υποστυλωμάτων Κ1, Κ2, Κ3 στον όροφο 0.
2. Τροποποίηση του υψομέτρου του άνω κόμβου των Κ1(0) και Κ2(0) από 3.00 σε 1.50.
3. Εντολή «Ανέγερση κεντροβαρικά» για εισαγωγή νέου υποστυλώματος, πάνω στο Κ1(0), με κόμβο αρχής τον 1(0).
4. Στο παράθυρο διαλόγου που ανοίγει (βλέπε εικόνα), δίνονται οι τιμές που φαίνονται σημειωμένες: το όνομα του υποστυλώματος από 1 σε 11, ο άνω κόμβος (κόμβος τέλους) από 1 σε 11 και ο όροφος από 1 σε 0 προκειμένου το νέο υποστύλωμα να ανήκει στον τρέχοντα όροφο. Τέλος, δίνεται η τιμή 3.00 στο υψόμετρο (συντεταγμένη Υ) του άνω κόμβου.

5. Με [Enter] τοποθετείται το νέο υποστύλωμα.
6. Εντολή «Έξυπνη εισαγωγή» για την εισαγωγή της δοκού Δ1.1 (0). Προσέξτε ότι ο κόμβος αρχής της είναι ο 11(0) και όχι ο 1(0) δεδομένου ότι μπροστά βρίσκεται το υποστύλωμα που εισήχθη τελευταίο στην κάτοψη, δηλαδή το Κ11(0).
7. Εντολή «Στείλε πίσω» του υποστυλώματος και κλικ στο υποστύλωμα Κ11(0), προκειμένου να έρθει μπροστά το Κ1(0).
8. Εντολή «Έξυπνη εισαγωγή» για την εισαγωγή της δοκού Δ2.1(0). Η εντολή αυτή αντιλαμβάνεται σαν κόμβο τέλους της δοκού τον 1(0) και όχι τον 11(0) που τώρα είναι πίσω.

7

Εισαγωγή νέας κεκλιμένης δοκού Δ200.1 του ορόφου 0

1. Εντολή «Προσθήκη κεντρικά».
2. Όνομα δοκού: δίδεται όνομα ικανό ώστε να ξεχωρίζει των υπολοίπων, π.χ. 200.1. Διευκολύνεται έτσι ο χειρισμός τους μέσω των πινάκων (π.χ. μαζική αλλαγή διατομών, ελαστικών αρθρώσεων, κλπ).
3. Κόμβος αρχής: πατήστε το πλήκτρο του διαστήματος (space-bar) και πληκτρολογήστε (στο πλαίσιο που ανοίγει στο κάτω μέρος της οθόνης) το όνομα του κόμβου και τον όροφο εντός παρενθέσεως, π.χ e = 3(-1) και [Enter].
4. Σημείο αρχής: το κέντρο βάρους του υποστυλώματος Κ3(0).
5. Σημείο τέλους: το κέντρο βάρους του υποστυλώματος Κ4(0).
6. Κόμβος τέλους: ο κόμβος του υποστυλώματος Κ4(0).
7. Εντολή «Τέλος προσθήκης».

Παρατηρήστε οτι ολόκληρη η εντολή εκτελείται απο τον ανώτερο όροφο.

Εναλλακτικά:

1. Εντολή «Έξυπνη εισαγωγή δοκού» από Κ3(0) έως Κ4(0)
2. Πίνακες / Πίνακας 703 «Συνδεσμολογία δοκών»
3. Αλλαγή κόμβου αρχής από 3(0) σε 3(-1).

Παρατήρηση

Ο κόμβος αρχής της δοκού έχει τη δυνατότητα να ανήκει, εκτός από τον τρέχοντα όροφο, και σε οποιονδήποτε άλλον κατώτερο 'οροφο απο τον όροφο που ανήκει ο κόμβος τέλους της.

8

 

Με την εντολή αυτή όλοι (ή ορισμένοι) κόμβοι ενός ορόφου τοποθετούνται μαζικά στην επιθυμητή ομάδα διαφράγματος. Βλέπε ΕΑΚ2000, §3.3.1, §3.3.3., Παράρτημα ΣΤ «Ισοδύναμες στατικές εκκεντρότητες».

Αν το πρόγραμμα, πριν την επίλυση του χωρικού, διαπιστώσει πρόβλημα στην ονοματολογία των ομάδων δ, εμφανίζει μήνυμα (βλέπε εικόνα). Για την διόρθωση του προβλήματος, μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε οι πίνακες 205 και 301 ή η πιο πάνω εντολή.

Για τη χρήση της εντολής, τα βήματα έχουν ως εξής:

• Επιλογή του επιθυμητού ορόφου.
• Πρέπει στην οθόνη να φαίνονται και τα υποστυλώματα και οι λοιποί κόμβοι. Αν δε φαίνονται, ενεργοποιήστε τα αντίστοιχα διαφανή, ή πατήστε το πλήκτρο [Μ] της εργαλειογραμμής που βρίσκεται στην κάτω πλευρά της οθόνης.
• Επιλογή των κόμβων με την εντολή «Επεξεργασία, +Περιοχή». Σε περίπτωση που πρέπει να επιλεγεί όλη η κάτοψη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η εντολή «+ Όλα από διαφανή».
• Εντολή «Λοιπός κόμβος, Ομάδα δ επιλεγμένων» και εισαγωγή του ονόματος της ομάδας διαφράγματος των επιλεγμένων κόμβων στο παράθυρο διαλόγου που ενεργοποιείται με τη εντολή.
• Εντολή «Επεξεργασία, Νέα επιλογή»
• Επανάληψη της ίδια διαδικασίας σε όλους τους ορόφους.

Αν για κάποιο λόγο είναι απαραίτητη η χρήση περισσότερων ομάδων διαφράγματος σε κάποιον όροφο, τότε θα πρέπει ως μέθοδος επίλυσης του φορέα να επιλεγεί η «δυναμική με στρεπτικά ζεύγη», η οποία δεν απαιτεί τον προσδιορισμό του πλασματικού άξονα.

Ειδοποίηση του Fespa σε περίπτωση λάθος ονοματολογίας των ομάδων δ των κόμβων ενός ορόφου

Παρατηρήσεις:

• Κόμβοι με ομάδα δ = 0 δε συμμετέχουν σε κάποιο διάφραγμα (π.χ. οι κόμβοι της θεμελίωσης).
• Μη συγχέετε την «Ομάδα δ« των κόμβων με την «Ομάδα των υποστυλωμάτων«!

9

1. Καθορισμός των παραμέτρων της Κ1 (b=0.30, d=1.50).
2. Εισαγωγή της Κ1.
3. Καθορισμός των παραμέτρων της Κ2 (b=1.50, d=0.30).
4. Εισαγωγή της Κ2 με κοινή τη σταθερή κορυφή της με αυτή της Κ1.
5. Εντολή «Κόμβοι τοιχώματος» του Λοιπού Κόμβου και κλικ διαδοχικά στις Κ1 και Κ2. Έτσι τοποθετούνται τρεις λοιποί κόμβοι (Λ3, Λ4, Λ5).
6. Εντολή «Έξυπνη εισαγωγή» της Δοκού για την εισαγωγή των δοκών Δ1 και Δ2. Έτσι τοποθετούνται συνολικά τέσσερις δεσμικές δοκοί.
7. Εντολή «Ομάδα υποστυλωμάτων» του Υποστυλώματος, αποδοχή του ονόματος που προτείνει το πρόγραμμα και κλικ διαδοχικά στις Κ1 και Κ2 προκειμένου να οπλιστούν ενιαία. Στύλοι με αριθμό ομάδας 0 είναι ανεξάρτητοι (εκτός ομάδας). Αυτό φαίνεται στις παραμέτρους του υποστυλώματος (Στατικά / Ομάδα) και στον πίνακα 205 «Θέση - Χαρακτηριστικά».

10

1. Γίνεται παραγωγή πεδίλων. Το πρόγραμμα δημιουργεί τρία ξεχωριστά πέδιλα.
2. Επίλυση και όπλιση του φορέα. Αν δεν εμφανιστούν μηνύματα υπέρβασης της φέρουσας ικανότητας, προχωρήστε στα επόμενα βήματα.
3. Μετάβαση στον όροφο θεμελίωσης
4. Σχεδίαση με γραμμές ενός ενιαίου πεδίλου (βλέπε εικόνα) με διαστάσεις ίσες με το περίγραμμα των τριών πεδίλων.
5. Διαγραφή και των τριών πεδίλων. Μαζί διαγράφονται και οι δοκοί προσομοίωσής τους.
6. Μετατροπή με «Πάρε / Δώσε παραμέτρους» των έξι δεσμικών δοκών μέσα στα τοιχώματα σε δοκούς προσομοίωσης πεδίλου, ορθογωνικής διατομής. Προσοχή στην παράμετρο «Έδαφος - Επί ελαστικού εδάφους». Θα πρέπει να έχει την τιμή «Ναι».
7. Επιλογή των διαστάσεων των δοκών έτσι ώστε το συνολικό εμβαδόν έδρασής τους να είναι ίσο με αυτό του ενιαίου πεδίλου. Το πλάτος προκύπτει ως:

b_eff = (Ly * Lz) / L_ΟΛΙΚΟ

Όπως φαίνεται από το σχήμα, το πέδιλο έχει εμβαδόν ίσο με Ly * Lz = 3.80 * 3.80 = 14.44 τμ. Το συνολικό μήκος L_ΟΛΙΚΟ των δεσμικών δοκών είναι ίσο με d₁ + d₂ + b₃ ή 6 * 1.00 = 6.00 μ. Αρα, το συνεργαζόμενο πλάτος τους προκύπτει ως b_eff = (Ly * Lz) / L_ΟΛΙΚΟ = 14.44 / 6.00 = 2.40 μ.

11

1. Ολοκληρώνεται η περιγραφή της ανωδομής.
2. Επιλέγονται οι «Παραγωγές». Στην κάρτα «Πεδιλοδοκοί»των παραμέτρων της εισάγονται οι επιθυμητές τιμές διαστάσεων της πεδιλοδοκού.
3. Εντολή «Παραγωγή εσχάρας θεμελίωσης» και επιλογή του ορόφου του οποίου η συνδεσμολογία θα αντιγραφεί στη θεμελίωση. Έτσι, στον όροφο θεμελίωσης παράγονται πεδιλοδοκοί, αντικαθιστώντας οτιδήποτε υπήρχε σε αυτόν.
4. Μετάβαση στον όροφο της θεμελίωσης και ενεργοποίηση του διαφανούς του μοντέλου [Μ] για να εμφανίζονται οι κόμβοι ίχνους των υποστυλωμάτων.
5. Εντολή «Προσθήκη» του Πεδίλου και διαδοχικά κλικ στα ίχνη των υποστυλωμάτων που θεμελιώνονται με πέδιλο.
6. Αλλαγή του είδους των επιθυμητών δοκών από πεδιλοδοκούς σε συνδετήριες, με χρήση των εντολών «Πάρε / Δώσε παραμέτρους».
7. Επίλυση και οπλισμός του κτιρίου. Αν το πλάτος έδρασης των πεδιλοδοκών είναι ανεπαρκές, το πρόγραμμα θα εμφανίσει μήνυμα σφάλματος για υπέρβαση φέρουσας ικανότητας εδάφους ή ειδοποίηση για υπέρβαση τάσεων.

   Προσοχή:

   Οι δοκοί μέσα στα τοιχώματα θα πρέπει να είναι δεσμικές (όπως οι αντίστοιχες της ανωδομής) αλλά με είδος και διατομή πεδιλοδοκού.

   Παρατήρηση:

   Για την εκτίμηση του πλάτους έδρασης της πεδιλοδοκού μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι διαστάσεις των πεδίλων που παρήχθησαν από το πρόγραμμα για αυτά τα υποστυλώματα. Πριν διαγραφούν τα πέδιλα αθροίζονται τα εμβαδά τους. Αν F_oλ το συνολικό άθροισμα των επιφανειών τους, τότε το πλάτος εδράσεις της πεδιλοδοκού θα είναι:B= F_ολ/L, όπου L=μήκος πεδιλοδοκού.

12

1. Επιλέγονται οι «Παραγωγές». Στην κάρτα «Πεδιλοδοκοί» των παραμέτρων της εισάγονται οι επιθυμητές τιμές διαστάσεων h, h_f, b_eff της πεδιλοδοκού.

Ώς τύπος διατομής των πεδιλοδοκών εκλέγεται η ανεστραμμένη πλακοδοκός. Το συνεργαζόμενο πλάτος προκύπτει απο τη σχέση:

όπου: h_f το πάχος της πλάκας, Ε το μέτρο ελαστικότητας του Ω.Σ, Κ_s ο δείκτης εδάφους.

Βεβαίως, όταν δε διατίθεται το ελεύθερο πλάτος πλάκας εκατέρωθεν των πεδιλοδοκών, το πλάτος b_eff ,οριζεται απο την απόσταση μεταξύ των δοκών στη κάτοψη, ώς το ημιπλάτος των δύο εκατέρωθεν πλακών. Για τα συνήθη εδάφη και πάχη πλακών, η τιμή του b_eff που προκύπτει απο τον προηγούμενο τύπο είναι ίση με 4.0 ~ 5.0μ. Έτσι, υπέρ της ασφαλείας, προτείνεται να εκλεγεί τιμή ίση με 2.0 ~ 2.5μ.

2. Δίδεται η εντολή «Παραγωγή γενικής κοιτόστρωσης» και επιλογή του ορόφου του οποίου η συνδεσμολογία θα αντιγραφεί στη θεμελίωση. Έτσι, στον όροφο θεμελίωσης παράγονται πεδιλοδοκοί και πλάκες, αντικαθιστώντας οτιδήποτε υπήρχε σε αυτόν.

Οι παραγόμενες πεδιλοδοκοί είναι μέλη του χωρικού. Ως εκ τούτου, οι αναπτυσσόμενες τάσεις εδάφους προκύπτουν από την επίλυση, ως αντιδράσεις των φορτίων της ανωδομής.

 

Οι παραγόμενες πλάκες φορτίζονται με φορτίο αντίδρασης εδάφους ίσο με

q = - (γ_q / γ_g) * σ_επ = -1.111 * σ_επ

Το φορτίο αυτό οδηγεί σε αποτελέσματα προς την πλευρά της ασφάλειας.

3. Αλλαγή του πάχους h_f των πλακώντης κοιτόστρωσης, με τις εντολές «Πάρε / Δώσε παραμέτρους«, ή μέσω των πινάκων.

4. Επίλυση και οπλισμός του κτιρίου. Αν το πλάτος έδρασης b_eff των πεδιλοδοκών είναι ανεπαρκές, το πρόγραμμα θα εμφανίσει μήνυμα σφάλματος για υπέρβαση φέρουσας ικανότητας εδάφους ή ειδοποίηση για υπέρβαση επιτρεπομένων τάσεων. Τότε πρέπει να αυξηθεί το b_eff και να γίνει νέα επίλυση.

Παρατηρήσεις:

Η παρούσα προσομοίωση κρίνεται ικανοποιητική για τη διαδοκίδωση συνήθων οικοδομικών έργων (μήκη ανοιγμάτων < 5.0 ~ 6.0). Για μεγαλύτερα ανοίγματα, καθώς και για τις κοιτοστρώσεις μεγάλων διαστάσεων, δείτε την επόμενη ερώτηση (13).

13

Η απόσταση των μελών προσομοίωσης προτείνεται να είναι 1-2 μέτρα. Δηλαδή 1<l_x,l_y<2. Είναι δε σκόπιμο να περνούν μέλη από χαρακτηριστικά σημεία (εκεί όπου αναμένονται μέγιστα ή ελάχιστα).

Οι πεδιλοδοκοί Κ1-Κ2-Κ3, Κ4-Κ5-Κ6, Κ7-Κ4-Κ1, Κ8-Κ5-Κ2, Κ9-Κ6-Κ3 δίνονται με τη διατομή τους b_w/h και συνεργαζόμενο πλάτος b_ef.x=l_x/2, b_ef.y=l_y /2.

Οι οπλισμοί που θα προκύψουν ανάγονται ανά μέτρο και αποτελούν τον οπλισμό της πλάκας της κοιτόστρωσης. Με την ίδια τεχνική είναι δυνατόν να προσομοιωθεί το δάπεδο μιας δεξαμενής ή μιας πισίνας.

14

η_v > 0.60

Εάν σε ένα κτίριο ο οργανισμός πλήρωσης έχει ή ενδέχεται να αποκτήσει ασυνέχεια σε έναν όροφο (π.χ. pilotis), τότε η συνθήκη n_v > 0.60 είναι υποχρεωτική (ΕΑΚ2000, §4.1.7.1.α.[4]).

Αυτή η συνθήκη επιτυγχάνεται ευκολότερα αν οι κόμβοι της βάσης του φορέα μετατραπούν από οριζόντιες στηρίξεις σε πλήρεις πακτώσεις. Υπενθυμίζεται οτι βάσει του ΕΑΚ2000, §4.1.4.2.β.[2] επιτρέπεται να γίνεται ο έλεγχος του n_v σύμφωνα με αυτή την θεώρηση.

Η πάκτωση των κόμβων της θεμελίωσης προσφέρει:

• Ευνοϊκότερες (αυξημένες) τιμές του λόγου n_v
• Ευνοϊκότερες (μειωμένες) οριζόντιες μετακινήσεις
• Ευνοϊκότερο (μειωμένο) αντισεισμικό αρμό

Μαζική αλλαγή του τύπου των στηρίξεων γίνεται με χρήση του πλήκτρου [F2], στον πίνακα 501 «Δυνατότητες μετατόπισης»:

Παρατήρηση

Πριν την τελική επίλυση και όπλιση του κτιρίου, οι στηρίξεις της θεμελίωσης θα πρέπει να επανέλθουν στον τύπο «Οριζόντια στήριξη», ώστε τα εντατικά μεγέθη για τους οπλισμούς να είναι τα δυσμενέστερα.

15

Για να βελτιώσουμε τη στρεπτική συμπεριφορά ενός κτιρίου, πρέπει να φέρουμε τον πόλο στροφής P₀ πιο κοντά στο Κέντρο Μάζας του ορόφου.

Η θέση του πλασματικού άξονα ελαστικής στροφής (και κατά συνέπεια και των ιχνών του επί των πατωμάτων Ρ₀) εξαρτάται κατά κύριο λόγο από τη θέση και τις διαστάσεις των τοιχωμάτων.

Για τον παρακάτω φορέα, σύγκλιση Κ.Μ. και P₀ έχουμε όταν:

1. Προστεθεί τοίχωμα Τ1 στη δεξιά πλευρά (βλέπε σχήμα), η
2. Διαγραφεί το τοίχωμα της πλάτης του ανελκυστήρα.

Παρατήρηση:

Η μικρή απόσταση P₀ - Κ.Μ. δεν αρκεί για να μην είναι το κτίριο στρεπτικά ευαίσθητο!

Βοηθάει όμως...

16

17

 

 

 

1. Αρχική περιγραφή

Περιγράφεται η κάτοψη οριζοντίως σε κοινό υψόμετρο οροφής π.χ. 3,00m

2. Αλλαγή υψομέτρων των κόμβων των υποστυλωμάτων

Υποστυλώματα / Παράμετροι / Στατικά / Υψόμετρο άνω κόμβου στύλων Κ5 και Κ6=4.00m

3. Εμφάνιση κεκλιμένων πλακών στο 3D

Πλάκες / Παράμετροι / Διατομή / Κεκλιμένη = ΝΑΙ

4. Τροποποίηση συνέχειας πλακών (επειδή δεν εξασφαλίζεται η συνέχεια των Π1 και Π2)

Πίνακες κατάργησης συνέχειας (Πίνακας 701 - Συνδεσμολογία πλακών)

Π1: Πλάκα δεξιά = 0 (από 2) Π2: Πλάκα αριστερά = 0 (απο 1)

 

18

20

• Εισαγωγή του μοντέλου με 2 τριέρειστες πλάκες και ενισχυμένες ζώνες (Λ5 - Λ6, Λ7-Λ8). Η εισαγωγή των λοιπών κόμβων Λ7 και Λ8 είναι απαραίτητη για να κατανεμηθούν σωστά τα φορτία απο τις πλάκες στίς δοκούς.

• Εντολή «Παραγωγές / Προσαρμογή δοκών»

• Eντολή της δοκού «Αποσύνδεση από πλάκα» =>Αποσύνδεση της Π1 από τις δοκούς 4.1 και 4.2.

• Επίλυση και όπλιση κτιρίου.

Σημείωση : Ο οπλισμός της ενισχυμένης ζώνης καλύπτει και τον απαιτούμενο οπλισμό που χρειάζεται το άκρο της τριέρειστης πλάκας Π1.

21

Στους πίνακες:

Επέμβαση στη συνέχεια των πλακών γίνεται μόνο μέσω των πινάκων (Πίνακας 701: Συνδεσμολογία / Συνδεσμολογία πλακών).

Όπου:

• -1 = Ελεύθερη παρειά
• 0 = Απλή έδραση
• Αριθμός. πλάκας = Συνέχεια

Στην κάτοψη:

Με τις εντολές «Πάρε / Δώσε παραμέτρους» τροποποιείται η διατομή της δοκού (που βρίσκεται μεταξύ των πλακών) από «Πλακοδοκός» σε «Τύπου Ζ» ή «Ορθογωνική». Ακολουθεί επίλυση και οπλισμός του φορέα.

Αν χρειαστεί να γίνει πάλι «Προσαρμογή δοκών», θα πρέπει πρώτα να αλλάξτε την παράμετρο «Παραγωγές / Προσαρμογή δοκών / Συνέχεια πλακών» σε «Όχι» , προκειμένου να διατηρηθούν οι αλλαγές που έγιναν.

22

ΑΡΧΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

1. Αφού περιγραφεί η κάτοψη, γίνεται προσαρμογή δοκών από την οντότητα των Παραγωγών.

2. Η επέμβαση στην προτεινόμενη συνδεσμολογία του προγράμματος γίνεται από την οντότητα των Δοκών, με τις εντολές

Σύνδεση σε πλάκα Αποσύνδεση από πλάκα

3. Αρχικά γίνεται η αποσύνδεση της δοκού, δείχνοντας τη δοκό και την παρειά από την οποία πρέπει να αποσυνδεθεί η πλάκα.

4. Στη συνέχεια με την σύνδεση επιλέγεται η δοκός η οποία πρέπει να συνδεθεί με την πλάκα, η παρειά της δοκού, η πλάκα με την οποία θα συνδεθεί και η κοινή τους στατική πλευρά.

5. Τέλος αν χρειαστεί να γίνει και πάλι «Προσαρμογή δοκών», θα πρέπει πρώτα να αλλάξετε την παράμετρο «Παραγωγές / Προσαρμογή δοκών / Συνδεσμολογία δοκών - πλακών» σε «Όχι», προκειμένου να διατηρηθούν οι αλλαγές που έγιναν.

23

Η απομείωση της διατομής ενός υποστυλώματος περιγράφεται παρακάτω, στην περίπτωση που από τοίχωμα μετατρέπεται σε απλό στύλο. Η διαδικασία είναι ανάλογη με την προσθήκη φυτευτού υποστυλώματος:

4. Περιγράφεται η κάτοψη του επιπέδου στο οποίο βρίσκεται η αρχική διατομή του Στύλου (Π.χ. το υποστύλωμα Κ4 200/25 στον όροφο 0)

5. Στον ίδιο όροφο και στη θέση που θα βρίσκεται το κέντρο βάρους της νέας διατομής, παρεμβάλεται ο Λοιπός Κόμβος 5.

6. Συνδέεται ο κόμβος αυτός με Δεσμικές Δοκούς με το κέντρο βάρους του τοιχώματος και τον Λοιπό Κόμβο της άκρης αυτού (κόμβοι 4 και 7 αντίστοιχα)

7. Γίνεται παραγωγή ορόφου.

8. Στον άνω όροφο διαγράφονται όλες οι οντότητες της περιοχής αυτής, αναλυτικότερα:

- Διαγραφή των δοκών 1.1, 1.2, 1.3, 1.4 και 3.1

- Διαγραφή των λοιπών κόμβων 6 και 7

- Διαγραφή του υποστυλώματος Κ4 200/25

9. Με την εντολή «Υποστύλωμα / Προσθήκη φυτευτού» αντικαθίσταται ο ΛΚ5(1) με υποστύλωμα της διατομή 80/25. Ως κόμβος βάσης του φυτευτού θα χρησιμοποιηθεί ο Λοιπός Κόμβος 5(0).

10. Εισαγωγή των δοκών 1.1 και 3.1.

Μόρφωση ημικυκλικού τμήματος οικοδομής

24

Ο συνδετήρας που συγκρατεί τις κατακόρυφες ράβδους, όταν εντείνεται, αναπτύσσονται δυνάμεις Fb που πρέπει να ισορροπούν για να μπορεί να λειτουργεί.

1.Στο ευθύγραμμο τμήμα Α οι δυνάμεις αυτές ισορροπούν (ίσες και αντίθετες).

2.Στο κυρτό τμήμα Γ η συνισταμένη των δυνάμεων Fi εξισορροπείται από την -Fi η οποία αναπτύσσεται ως αντίδραση από το σκυροδέμα.

3.Στο κοίλο τμήμα Β η συνισταμένη των δυνάμεων Fi δεν έχει αντίδραση επειδή η -Fi δεν μπορεί να αναπτυχθεί, με αποτέλεσμα ο συνδετήρας να «φεύγει» εκτός διατομής.

ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΥΓΩΝΙΚΗΣ ΔΙΑΤΟΜΗΣ

Πως εισάγω κατανεμημένο φορτίο σε πλάκα;

25

Αν το φορτίο είναι σχετικά μικρό π.χ. δρομική τοιχοποιία (Ι.Β=2,10ΚΝ/m²) κατανέμετε το φορτίο αυτό σε όλη της επιφάνεια της πλάκας και εισάγεται σαν φορτίο στην πλάκα (Πλάκα\Παράμετροι\Φορτία\Μόνιμα φορτία).

• Αν το φορτίο είναι σημαντικό π.χ. μπατική τοιχοποιία, τότε κάτω απο αυτή και μέσα στο πάχος της πλάκας περιγράφεται δοκός ενισχυμένη ζώνη (Δοκός \ Παράμετροι \ Διατομές \ Ενισχυμένη Ζώνη = ΝΑΙ και το φορτίο δίνεται στη ζώνη. Όπως φαίνεται και στο παραπάνω σχήμα για την εισαγωγή της ζώνης πρέπει πρώτα να εισαχθούν οι λοιποί κόμβοι Λ5 και Λ6. Ή ενισχυμένη ζώνη προσφέρει τοπική ενίσχυση στη πλάκα για τη διανομή του φορτίου, αλλά δεν καθορίζει τις συνθήκες στήριξης της πλάκας.

Τι έιναι η ομάδα υποστυλωμάτων;

26

Ο καθορισμός ομάδων υποστυλωμάτων δίνει τη δυνατότητα σε σύνθετες διατομές υποστυλωμάτων )αποτελούμενες δηλαδή απο περισσότερα του ενός ανεξάρτητα υποστυλώματα) να οπλίζονται ώς ενιαίες και να εμφανίζονται σωστά οι επικαλυπτόμενες περιοχές στίς λεπτομέρειες υποστυλωμάτων.

Σύνθετες διατομές υποστυλωμάτων, όπως αυτές του σχήματος, θα πρέπει να περιγράφονται ώς επικαλυπτόμενες ορθογωνικές διατομές. Για τη σωστή στατική προσομοίωση, θα πρέπει να δοθούν όλοι οι αναγκαίοι λοιποί κόμβοι στα άκρα των τοιχωμάτων, με την εντολή «Κόμβοι τοιχώματος». Ακολούθως, θα γίνει και η εισαγωγή των δοκών. Το πρόγραμμα θα μετατρέψει αυτόματα σε δεσμικές όλες τις δοκούς εντος των τοιχωμάτων.

Βήματα για την ομαδοποίηση :

• Εντολή του Υποστυλώματος «Ομάδα υποστυλωμάτων»

• Επιλογές του ονόματος ομάδας που θα δοθεί στα υποστυλώματα. Κάθε σύνθετη διατομή της κάτοψης θα έχει και ξεχωριστό αριθμό ομάδας. Π.χ. οι Κ4, Κ5, Κ6 αποτελούν την ομάδα 1 ενώ οι Κ9, Κ10 την ομάδα 2.

• Επιλογή (με ένα κλίκ) όλων των επιμέρους υποστυλωμάτων που απαρτίζουν την κάθε ομάδα.

• Η διαδικασία ολοκληρώνεται με την επιλογή άλλης εντολής.

Παρατηρήσεις :

• Υποστυλώματα με ομάδα 0 δεν ανήκουν σε καμμία ομάδα και οπλίζονται ανεξάρτητα.

• Έλεγχος ή αλλαγή της ομάδας μεμονωμένων υποστυλωμάτων γίνεται και μέσω της παραμέτρου «Ομάδα» (κάρτα «Στατικά» των παραμέτρων του Υποστυλώματος)

• Εποπτικός έλεγχος και μαζικές αλλαγές μπορούν να γίνουν μέσω του πίνακα 205 του Υποστυλώματος «Θέση - Χαρακτηριστικά».

• Μετά την επίλυση και το οπλισμό των υποστυλωμάτων, τα υποστυλώματα της κάθε ομάδας έχουν κοινό περίγραμμα (όταν είναι ενεργή η «Ποιότητα»).

• Η παράμετρος της ομάδας καθορίζεται ανα όροφο. Δεν είναι υποχρεωτικό να ακολουθείται η ίδια ονοματολογία απο όροφο σε όροφο.

• Σε περίπτωση που τα υποστυλώματα δεν είναι δυνατόν να ενοποιηθούν σε μια κοινή διατομή, εμφανίζεται κατα την επίλυση το μήνυμα «Αδύνατη η σύνδεση στύλων της ομάδας».

• Μη συγχέεται την «Ομάδα υποστυλωμάτων» με την «Ομαδα δ» των κόμβων!

27

Υπάρχουν περιπτώσεις που οι δοκοί, όπως οι Δ3.1 και Δ4.1 του σχήματος, θα πρέπει να αγκυρωθούν πάνω στο τοίχωμα Κ1. Αν το πάχος του τοιχώματος δεν είναι επαρκές για την αγκύρωση των πλισμών τους (π.χ. b<0.30μ για Φ14 ή b<0.35μ για Φ16), δύο είναι οι βασικοί τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος:

1. Με τη μετατροπή της διατομής της Κ1 απο ορθογωνική σε τυχούσα (βλέπε σχήμα). Με αυτό τον τρόπο δίνεται το αναγκαίο βάθος αγκύρωσης στους οπλισμούς των δοκών. Επίσης θα πρέπει να εισάγονται όλοι οι αναγκαίοι λοιποί κόμβοι στα άκρα των τοιχωμάτων, καθώς και στα σημεία έδρασης των δοκών.
2. Με ελαστικές αρθρώσεις στα άκρα των δοκών. Όταν δεν είναι δυνατή η διαμόρφωση «υποστυλωμάτων» κάθετων στο κεντρικό τοίχωμα, τότε θα πρέπει να υλοποιείται και να προσωμοιώνεται σωστά η δυνατότητα στροφής στη στήριξη των δοκών. Αυτό γίνεται με εισαγωγή ελαστικής άρθρωσης στο άκρο της δοκού που πατάει το τοίχωμα.

1

• Αρχιτεκτονικό διαφανές = Ναι
• Στατικό διαφανές = Όχι

Είναι δυνατή η μαζική μεταφορά γραμμικών οντοτήτων από το ένα διαφανές στο άλλο, μέσω των εντολών της «Επεξεργασίας».

2

• Διαφανή από οικοδομές= Ναι: Κάθε οικοδομή εμφανίζεται με τα δικά της διαφανή, αυτά δηλαδή που ήταν ενεργά κατά την τελευταία φύλαξη του αρχείου της οικοδομής. Δεν υπάρχει η δυνατότητα να αλλάξουν τα διαφανή επί του χαρτιού, κατά τη διάρκεια της σχεδίασης. Υπάρχει όμως το πλεονέκτημα οτι τοποθετούνται πάνω στο ίδιο χαρτί σχέδια με διαφορετικά ενεργά διαφανή.

• Διαφανή από οικοδομές= Όχι: Όλες οι οικοδομές εμφανίζουν τα ίδια διαφανή. Υπάρχει η δυνατότητα να καθοριστούν από το χρήστη τα διαφανή επί του χαρτιού, τα οποία όμως θα είναι ενιαία για όλες τις οικοδομές που συνυπάρχουν στο ίδιο χαρτί.

3

Στο Master:

Από τις παραμέτρους CAD, ορίζονται τα εξής:

• Layers : με πένες
• Layers από οντότητες : Όχι
• Οντότητες ανά διαφανές : Ναι (για τις στατικές και αρχιτεκτονικές οντότητες) και Όχι (για τις γραμμικές οντότητες).

• Φύλαξη όλων των ορόφων» : Ναι, ώστε να αποθηκευτούν όλοι οι όροφοι της μελέτης σε πολλαπλά αρχεία με ονόματα «Αρχείο_orX.dxf» (όπου X οι αριθμοί των ορόφων της μελέτης).

Το πλεονέκτημα αυτών των επιλογών είναι ότι διευκολύνεται η σχεδίαση μέσω του AutoCAD, δεδομένου ότι οι οντότητες είναι ομαδοποιημένες βάσει των πενών του Master.

Η εξαγωγή του αρχείου DXF γίνεται από τα μενού του προγράμματος:

• Εντολή «CAD > Φύλαξη ως R14».

Στο AutoCAD:

• Εισαγωγή (File > Open) του αρχείου DXF που παρήγαγε το Master.
• Εντολή purge, προκειμένου να διαγραφούν layers και text-styles που δεν χρησιμοποιούνται.
• Καθορισμός της αντιστοιχίας πενών - layers και σχεδίαση (File > Plot).

4

Σημείωση: Η δυνατότητα αυτή υπάρχει από την έκδοση 3.5.0 του Master

Το AutoCAD, στη βασική του έκδοση, δε διαθέτει ορισμένους τύπου γραμμοσκιάσεων που υπάρχουν στο Τέκτων (π.χ. κεραμίδι). Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να «σπάσουν» οι γραμμοσκιάσεις του Τέκτονα σε απλές γραμμές, πριν την εξαγωγή του αρχείου ως DXF.

Τα βήματα για τη σωστή μετατροπή των γραμμοσκιάσεων σε γραμμές, έχουν ως εξής:

1. Από τα διαφανή, και με χρήση των επιλογών «Όλα / Κανένα» απενεργοποιούνται όλα τα διαφανή, εκτός από τις «Γραμμοσκιάσεις» και το «Αρχιτεκτονικό διαφανές».
2. Στην Επεξεργασία δίνεται η τιμή «Ναι» στην παράμετρο «Όλοι οι όροφοι».
3. Από τις εντολές της Επεξεργασίας δίνεται η εντολή «+ όλα από διαφανή».
4. Ενεργοποιούνται πάλι όλα τα επιθυμητά διαφανή. Για ευκολία απλά πατήστε το «πλήκτρο» [Α] της κάτω εργαλειογραμμής.
5. Δίνεται η εντολή «Σε γραμμές» της Επεξεργασίας.
6. Γίνεται «Φύλαξη ως R14».

Παρατήρηση:

Η εντολή «Σε γραμμές» της Γραμμοσκίασης δεν διασπά γραμμοσκιάσεις τύπου Raster. Αυτές όμως εισάγονται πάντα σωστά στο AutoCAD.