Πώς προσομοιώνονται τα υπόγεια.

1

• Εισαγωγή των δοκών με είδος = "Τοίχωμα υπογείου" στην στάθμη οροφής υπογείου με τις εξής Παραμέτρους:

Δοκός / Στατικά / Είδος = Τοίχωμα υπογείου.

Δοκός / Διατομές / Τύπος = Ορθογωνική (π.χ με πλάτος bw=0.25m και ύψος h=3.00 m).

• Δέσμευση των οριζοντίων μετατοπίσεων του επιπέδου XZ με εισαγωγή οριζοντίων στηρίξεων στους περιμετρικούς κόμβους οροφής του υπογείου.

Στήριξη / Τύπος = Οριζόντια στήριξη.

ή από Πίνακες / Στηρίξεις / 501 Δυνατότητες μετατόπισης = Οριζόντια στήριξη.

• Θεμελίωση του τοιχώματος υπογείου με πεδιλοδοκούς. Στην παραγόμενη συνδετήρια δοκό μεταξύ των πεδίλων εκχωρείται διατομή ελαστικώς εδραζόμενης πεδιλοδοκού.

Δοκός / Στατικά / Είδος = Πεδιλοδοκός.

Δοκός / Διατομές / Τύπος διατομής = Ανεστραμμένη πλακοδοκός.

Βάση κτιρίου - Υπερυψωμένα υπόγεια

Υπολογισμός ηv - Σεισμικές δυνάμεις

2

1. Ως βάση κτιρίου ορίζεται η στάθμη στην οποία οι υπόγειοι όροφοι πακτώνονται με κατάλληλα διαφράγματα και περιμετρικά τοιχώματα.
2. Οι μάζες που αντιστοιχούν στις στάθμες κάτω από τη βάση δεν πρέπει να συμμετέχουν στη δυναμική ανάλυση ή στην τριγωνική κατανομή της ισοδύναμης στατικής ανάλυσης, αφού οι αντίστοιχοι κόμβοι θεωρούνται πακτωμένοι.
3. Στο Fespa οι μάζες που συμμετέχουν στην αντισεισμική ανάλυση είναι εκείνες των ορόφων με θετικά υψόμετρα οροφής.
4. Τα κατακόρυφα φέροντα στοιχεία που βρίσκονται κάτω από τη βάση είναι σχεδόν άτονα όσον αφορά το σεισμό, αφού όλη τη σεισμική δράση την αναλαμβάνουν τα τοιχώματα υπογείου, γιαυτό και θεωρούνται στοιχεία χωρίς αυξημένες απαιτήσεις πλαστιμότητας.

Π.χ. Εφαρμογή για το κτίριο του σχήματος 1

1. Κτίριο / Στατικά / Όροφος θεμελίωσης = -2
2. Περιγραφή οροφής του χαμηλότερου άκαμπτου ορόφου στον όροφο -1.
3. Παραγωγή ορόφων και καθορισμός υψόμετρου οροφής για τον ανώτερο άκαμπτο ορόφο (οροφ.0 ) πάντα = 0.00 ανεξάρτητα από την υπερύψωση που υπάρχει.
4. Κτίριο / Στατικά / Υψόμετρο βάσης (υπολογισμός ηv ) = 0.00.
5. Υποστύλωμα / Κανονισμός / Αυξημένες απαιτήσεις πλαστιμότητας = Όχι (για τα κατακόρυφα στοιχεία του υπογείου και τα στοιχεία ορόφου θεμελίωσης).

Πώς μπορούν να μειωθούν τα δισδιαγώνια σίδερα των δοκών;

3

ΠΡΙΝ

ΜΕΤΑ

Με αύξηση του πλάτους ή / και μείωση του ύψους της διατομής της δοκού:

Μείωση ύψους > Μείωση ακαμψίας

Αύξηση πλάτους > Αύξηση αντοχής

1. Εντολή "Πάρε παραμέτρους" και κλικ στη δοκό.
2. Παράμετροι δοκού > Διατομές > Αύξηση του πλάτους ή / και μείωση του ύψους.
3. Εντολή "Δώσε παραμέτρους" και κλικ στη δοκό.

Γιατί το Fespa αλλάζει τις επιλογές μου στις διαμέτρους οπλισμού των δοκών;

4

V4.00

Λόγω ανεπαρκούς μήκους αγκύρωσης

Παράμετροι οπλισμού:

Διαθέσιμες διάμετροι οπλισμού Φ14 και Ελάχιστος αριθμός ράβδων κάτω = 4

Στην δεξιά εικόνα η δοκός οπλίζεται με Φ12 γιατί το πλάτος αγκύρωσης είναι b=0,25 μ.

Ο έλεγχος για τα μήκη αγκύρωσης γίνεται με την παράμετρο "Εφαρμογή κανόνων αγκύρωσης".

Η παράμετρος αυτή ορίζεται:

1. Για όλες τις δοκούς του κτιρίου από: "Κτίριο > Οπλισμός > Εφαρμογή κανόνων αγκύρωσης"
2. Για όλες τις δοκούς ενός ορόφου από: "Όροφος > Οπλισμός > Εφαρμογή κανόνων αγκύρωσης"
3. Για κάθε δοκό ξεχωριστά από: "Δοκός > Κανονισμός > Εφαρμογή κανόνων αγκύρωσης"

Όταν η παράμετρος έχει την τιμή ΝΑΙ, το πρόγραμμα ελέγχει αν το διαθέσιμο ανα περίπτωση βάθος αγκύρωσης επαρκεί για να αγκυρωθούν τα σίδερα κάθε δοκού. Στην περίπτωση που το απαιτούμενο βάθος αγκύρωσης δεν επαρκεί για την επιλεγμένη από το χειριστή διάμετρο, το πρόγραμμα επιλέγει από τις ράβδους που επαρκεί η αγκύρωσή τους, αυτήν που δίνει τη βέλτιστη όπλιση.

Αυτό ισχύει ακόμα και στην περίπτωση που το πρόγραμμα χρειαστεί να επιλέξει διάμετρο που έχει εξαιρέσει ο χειριστής από τις διαθέσιμες διαμέτρους της δοκού. Ελάχιστη χρησιμοποιούμενη διάμτρος είναι το Φ12.

• Σημείωση: Τα απαιτούμενα μήκη αγκύρωσης σε έμμεσες στηρίξεις (δοκός επί δοκού) υπολογίζονται μικρότερα κατά 5Φ, αφού η συγκεκριμένη διάταξη (ΕΚΩΣ 2000 παρ. 18.3.5) αφορά τα στοιχεία με ΑΑΠ. Οι έμμεσες στηρίξεις δεν είναι θέσεις με ΑΑΠ γιατί εκεί δεν είναι δυνατό να δημιουργηθεί κάποιου είδους πλαστική άρθρωση (πιθανή ή ενδεχόμενη).
• Αναλυτικότερα για τα απαιτούμενα μήκη αγκύρωσης ανατρέξτε στο φάκελο εγκατάστασης στα "αρχεία λεπτομερειών">Γραμματοσειρά True Type>Αγκύρωση ΕΚΩΣ2000.tek (4 αρχεία)

5

 

1. Εντολή "Αλλαγή ονόματος" του Υποστυλώματος (ή του Λοιπού Κόμβου) και κλικ σε αυτό.
2. Στο παράθυρο που ανοίγει, εισάγεται η επιθυμητή συντεταγμένη Υ του άνω ή του κάτω κόμβου.
3. Με [Enter] ολοκληρώνεται η διαδικασία.

Με την παράμετρο "Στατικά / Υψόμετρο"

1. Εντολή "Πάρε παραμέτρους" και κλικ στο Υποστύλωμα (ή τον Λ.Κ.)
2. Εισαγωγή της επιθυμητής τιμής υψομέτρου του (άνω) κόμβου του υποστυλώματος στη σχετική παράμετρο της κάρτας "Στατικά".
3. Εντολή "Δώσε παραμέτρους" και κλικ στο Υποστύλωμα (ή τον Λ.Κ.)

Από τους πίνακες

Μαζική αλλαγή των συντεταγμένων γίνεται μέσω πινάκων και χρήση του πλήκτρου [F2]:

• Πίνακας 301: Λοιπός κόμβος / Συντεταγμένες.
• Πίνακας 205: Υποστυλώματα / Θέση - Χαρακτηριστικά.

6

V4.00

1. Εισαγωγή των υποστυλωμάτων Κ1, Κ2, Κ3 στον όροφο 0.
2. Τροποποίηση του υψομέτρου του άνω κόμβου των Κ1(0) και Κ2(0) από 3.00 σε 1.50.
3. Εντολή "Ανέγερση κεντροβαρικά" για εισαγωγή νέου υποστυλώματος, πάνω στο Κ1(0), με κόμβο αρχής τον 1(0).
4. Στο παράθυρο διαλόγου που ανοίγει (βλέπε εικόνα), δίνονται οι τιμές που φαίνονται σημειωμένες: το όνομα του υποστυλώματος από 1 σε 11, ο άνω κόμβος (κόμβος τέλους) από 1 σε 11 και ο όροφος από 1 σε 0 προκειμένου το νέο υποστύλωμα να ανήκει στον τρέχοντα όροφο. Τέλος, δίνεται η τιμή 3.00 στο υψόμετρο (συντεταγμένη Υ) του άνω κόμβου.

5. Με [Enter] τοποθετείται το νέο υποστύλωμα.
6. Ενεργοποίηση εντολής "Διάλογος πολλαπλών επιλογών" της κάτω εργαλειογραμμής.
7. Εντολή "Έξυπνη εισαγωγή" για την εισαγωγή της δοκού Δ1.1 (0). Κόμβος αρχής της είναι ο 11(0) και όχι ο 1(0).
8. Εντολή "Έξυπνη εισαγωγή" για την εισαγωγή της δοκού Δ2.1(0). Θα επιλεγεί ως κόμβος τέλους της δοκού ο 1(0) και όχι ο 11(0).
9. Για την σωστή παραγωγή των ανωτέρων ορόφων, θα πρέπει ως "Υψομετρική διαφορά ορόφων" να δοθεί τιμή ίση με το ύψος του ορόφου βάσης (0), δηλαδή 3.00μ.

7

V4.00

Πώς αλλάζω την ομάδα δ των κόμβων ενός ορόφου;

8

 

Με την εντολή αυτή όλοι (ή ορισμένοι) κόμβοι ενός ορόφου τοποθετούνται μαζικά στην επιθυμητή ομάδα διαφράγματος. Βλέπε ΕΑΚ2000, §3.3.1, §3.3.3., Παράρτημα ΣΤ "Ισοδύναμες στατικές εκκεντρότητες".

Αν το πρόγραμμα, πριν την επίλυση του χωρικού, διαπιστώσει πρόβλημα στην ονοματολογία των ομάδων δ, εμφανίζει μήνυμα (βλέπε εικόνα). Για την διόρθωση του προβλήματος, μπορούν να χρησιμοποιηθούν είτε οι πίνακες 205 και 301 ή η πιο πάνω εντολή.

Για τη χρήση της εντολής, τα βήματα έχουν ως εξής:

• Επιλογή του επιθυμητού ορόφου.
• Πρέπει στην οθόνη να φαίνονται και τα υποστυλώματα και οι λοιποί κόμβοι. Αν δε φαίνονται, ενεργοποιήστε τα αντίστοιχα διαφανή, ή πατήστε το πλήκτρο [Μ] της εργαλειογραμμής που βρίσκεται στην κάτω πλευρά της οθόνης.
• Επιλογή των κόμβων με την εντολή "Επεξεργασία, +Περιοχή". Σε περίπτωση που πρέπει να επιλεγεί όλη η κάτοψη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η εντολή "+ Όλα από διαφανή".
• Εντολή "Λοιπός κόμβος, Ομάδα δ επιλεγμένων" και εισαγωγή του ονόματος της ομάδας διαφράγματος των επιλεγμένων κόμβων στο παράθυρο διαλόγου που ενεργοποιείται με την εντολή .
• Εντολή "Επεξεργασία, Νέα επιλογή"
• Επανάληψη της ίδια διαδικασίας σε όλους τους ορόφους.

Αν για κάποιο λόγο είναι απαραίτητη η χρήση περισσότερων ομάδων διαφράγματος σε κάποιον όροφο, τότε θα πρέπει ως μέθοδος επίλυσης του φορέα να επιλεγεί η "δυναμική με στρεπτικά ζεύγη", η οποία δεν απαιτεί τον προσδιορισμό του πλασματικού άξονα.

Ειδοποίηση του Fespa σε περίπτωση λάθος ονοματολογίας των ομάδων δ των κόμβων ενός ορόφου

Παρατηρήσεις:

• Κόμβοι με ομάδα δ = 0 δε συμμετέχουν σε κάποιο διάφραγμα (π.χ. οι κόμβοι της θεμελίωσης).
• Μη συγχέετε την "Ομάδα δ" των κόμβων με την "Ομάδα υποστυλωμάτων"!

Πώς περιγράφεται σύνθετη διατομή που αποτελείται από δύο ή περισσότερα τοιχώματα;

9

1. Καθορισμός των παραμέτρων της Κ1 (b=0.30, d=1.50).
2. Εισαγωγή της Κ1.
3. Καθορισμός των παραμέτρων της Κ2 (b=1.50, d=0.30).
4. Εισαγωγή της Κ2 με κοινή τη σταθερή κορυφή της με αυτή της Κ1.
5. Εντολή "Κόμβοι τοιχώματος" του Λοιπού Κόμβου και κλικ διαδοχικά στις Κ1 και Κ2. Έτσι τοποθετούνται τρεις λοιποί κόμβοι (Λ3, Λ4, Λ5).
6. Εντολή "Έξυπνη εισαγωγή" της Δοκού για την εισαγωγή των δοκών Δ1 και Δ2. Έτσι τοποθετούνται συνολικά τέσσερις δεσμικές δοκοί.
7. Εντολή "Ομάδα υποστυλωμάτων" του Υποστυλώματος, αποδοχή του ονόματος που προτείνει το πρόγραμμα και κλικ διαδοχικά στις Κ1 και Κ2 προκειμένου να οπλιστούν ενιαία. Στύλοι με αριθμό ομάδας 0 είναι ανεξάρτητοι (εκτός ομάδας). Αυτό φαίνεται στις παραμέτρους του υποστυλώματος (Στατικά / Ομάδα) και στον πίνακα 205 "Θέση - Χαρακτηριστικά".

Πώς δίνω το ενιαίο πέδιλο στον πυρήνα του ανελκυστήρα;

10

1. Γίνεται παραγωγή πεδίλων. Το πρόγραμμα δημιουργεί τρία ξεχωριστά πέδιλα.
2. Επίλυση και όπλιση του φορέα. Αν δεν εμφανιστούν μηνύματα υπέρβασης της φέρουσας ικανότητας, προχωρήστε στα επόμενα βήματα.
3. Μετάβαση στον όροφο θεμελίωσης
4. Σχεδίαση με γραμμές ενός ενιαίου πεδίλου (βλέπε εικόνα) με διαστάσεις ίσες με το περίγραμμα των τριών πεδίλων.
5. Διαγραφή και των τριών πεδίλων. Μαζί διαγράφονται και οι δοκοί προσομοίωσής τους.
6. Μετατροπή με "Πάρε / Δώσε παραμέτρους" των έξι δεσμικών δοκών μέσα στα τοιχώματα σε δοκούς προσομοίωσης πεδίλου, ορθογωνικής διατομής. Προσοχή στην παράμετρο "Έδαφος - Επί ελαστικού εδάφους". Θα πρέπει να έχει την τιμή "Ναι".
7. Επιλογή των διαστάσεων των δοκών έτσι ώστε το συνολικό εμβαδόν έδρασής τους να είναι ίσο με αυτό του ενιαίου πεδίλου. Το πλάτος τους προκύπτει ως:

b_eff = (Ly * Lz) / L_ΟΛΙΚΟ

Όπως φαίνεται από το σχήμα, το πέδιλο έχει εμβαδόν ίσο με Ly * Lz = 3.80 * 3.80 = 14.44 τμ. Το συνολικό μήκος L_ΟΛΙΚΟ των δοκών είναι ίσο με d₁ + d₂ + b₃ ή 6 * 1.00 = 6.00 μ. Άρα, το πλάτος τους προκύπτει ως b_eff = (Ly * Lz) / L_ΟΛΙΚΟ = 14.44 / 6.00 = 2.40 μ.

11

1. Ολοκληρώνεται η περιγραφή της ανωδομής.
2. Επιλέγονται οι "Παραγωγές". Στην κάρτα "Πεδιλοδοκοί"των παραμέτρων της εισάγονται οι επιθυμητές τιμές διαστάσεων της πεδιλοδοκού.
3. Εντολή "Παραγωγή εσχάρας θεμελίωσης" και επιλογή του ορόφου του οποίου η συνδεσμολογία θα αντιγραφεί στη θεμελίωση. Έτσι, στον όροφο θεμελίωσης παράγονται πεδιλοδοκοί, αντικαθιστώντας οτιδήποτε υπήρχε σε αυτόν.
4. Μετάβαση στον όροφο της θεμελίωσης και ενεργοποίηση του διαφανούς του μοντέλου [Μ] για να εμφανίζονται οι κόμβοι ίχνους των υποστυλωμάτων.
5. Εντολή "Προσθήκη" του Πεδίλου και διαδοχικά κλικ στα ίχνη των υποστυλωμάτων που θεμελιώνονται με πέδιλο.
6. Αλλαγή του είδους των επιθυμητών δοκών από πεδιλοδοκούς σε συνδετήριες, με χρήση των εντολών "Πάρε / Δώσε παραμέτρους".
7. Επίλυση και οπλισμός του κτιρίου. Αν το πλάτος έδρασης των πεδιλοδοκών είναι ανεπαρκές, το πρόγραμμα θα εμφανίσει μήνυμα σφάλματος για υπέρβαση φέρουσας ικανότητας εδάφους ή ειδοποίηση για υπέρβαση τάσεων.

Προσοχή:

Οι δοκοί μέσα στα τοιχώματα θα πρέπει να είναι δεσμικές (όπως οι αντίστοιχες της ανωδομής) αλλά με είδος και διατομή πεδιλοδοκού.

Παρατήρηση:

Για την εκτίμηση του πλάτους έδρασης της πεδιλοδοκού μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι διαστάσεις των πεδίλων που παρήχθησαν από το πρόγραμμα για αυτά τα υποστυλώματα. Πριν διαγραφούν τα πέδιλα αθροίζονται τα εμβαδά τους. Αν F_oλ το συνολικό άθροισμα των επιφανειών τους, τότε το πλάτος εδράσεις της πεδιλοδοκού θα είναι:B= F_ολ/L, όπου L=μήκος πεδιλοδοκού.

12

1. Επιλέγονται οι "Παραγωγές". Στην κάρτα "Πεδιλοδοκοί" των παραμέτρων της εισάγονται οι επιθυμητές τιμές διαστάσεων h, h_f, b_w, b_eff της πεδιλοδοκού.

Ως τύπος διατομής των πεδιλοδοκών εκλέγεται η ανεστραμμένη πλακοδοκός. Το συνεργαζόμενο πλάτος προκύπτει από τη σχέση:

όπου: h_f το πάχος της πλάκας, Ε το μέτρο ελαστικότητας του Ω.Σ, K_S ο δείκτης εδάφους.

Βεβαίως, όταν δε διατίθεται το ελεύθερο πλάτος πλάκας εκατέρωθεν των πεδιλοδοκών, το πλάτος b_eff, ορίζεται από την απόσταση μεταξύ των δοκών στην κάτοψη, ως το ημιπλάτος των δύο εκατέρωθεν πλακών. Για τα συνήθη εδάφη και πάχη πλακών, η τιμή του b_eff που προκύπτει από τον προηγούμενο τύπο είναι ίση με 4.0 ~ 5.0μ. Έτσι, υπέρ της ασφαλείας, προτείνεται να εκλεγεί τιμή ίση με 2.0 ~ 2.5μ.

2. Δίνεται η εντολή "Παραγωγή γενικής κοιτόστρωσης" και επιλογή του ορόφου του οποίου η συνδεσμολογία θα αντιγραφεί στη θεμελίωση. Έτσι, στον όροφο θεμελίωσης παράγονται πεδιλοδοκοί και πλάκες, αντικαθιστώντας οτιδήποτε υπήρχε σε αυτόν.

Οι παραγόμενες πεδιλοδοκοί είναι μέλη του χωρικού. Ως εκ τούτου, οι αναπτυσσόμενες τάσεις εδάφους προκύπτουν από την επίλυση, ως αντιδράσεις των φορτίων της ανωδομής.

Οι παραγόμενες πλάκες φορτίζονται με ομοιόμορφο φορτίο αντίδρασης εδάφους ίσο με

q = - (γ_q / γ_g) * σ_επ = -1.111 * σ_επ

Το φορτίο αυτό οδηγεί σε αποτελέσματα προς την πλευρά της ασφάλειας.

3. Αλλαγή του πάχους h_f των πλακών της κοιτόστρωσης, με τις εντολές "Πάρε / Δώσε παραμέτρους", ή μέσω των πινάκων. Για ενιαίο πάχος της πλάκας κοιτόστρωσης, δώστε

h = h_ΠΛΑΚΑΣ και h_f = h - 0.05μ

4. Επίλυση και οπλισμός του κτιρίου. Αν το πλάτος έδρασης b_eff των πεδιλοδοκών είναι ανεπαρκές, το πρόγραμμα θα εμφανίσει μήνυμα σφάλματος για υπέρβαση φέρουσας ικανότητας εδάφους ή ειδοποίηση για υπέρβαση επιτρεπομένων τάσεων. Τότε πρέπει να αυξηθεί το b_eff και να γίνει νέα επίλυση.

Παρατηρήσεις:

Η παρούσα προσομοίωση κρίνεται ικανοποιητική για τη διαδοκίδωση συνήθων οικοδομικών έργων (μήκη ανοιγμάτων < 5.0 ~ 6.0μ). Για μεγαλύτερα ανοίγματα, καθώς και για κοιτοστρώσεις μεγάλων διαστάσεων, δείτε την απάντηση στην επόμενη ερώτηση (13).

13

Η απόσταση των μελών προσομοίωσης προτείνεται να είναι 1-2 μέτρα. Δηλαδή 1<l_x,l_y<2. Είναι δε σκόπιμο να περνούν μέλη από χαρακτηριστικά σημεία (εκεί όπου αναμένονται μέγιστα ή ελάχιστα).

Οι πεδιλοδοκοί Κ1-Κ2-Κ3, Κ4-Κ5-Κ6, Κ7-Κ4-Κ1, Κ8-Κ5-Κ2, Κ9-Κ6-Κ3 δίνονται με τη διατομή τους b_w/h και συνεργαζόμενο πλάτος b_ef.x=l_x/2, b_ef.y=l_y /2.

Οι οπλισμοί που θα προκύψουν ανάγονται ανά μέτρο και αποτελούν τον οπλισμό της πλάκας της κοιτόστρωσης. Με την ίδια τεχνική είναι δυνατόν να προσομοιωθεί το δάπεδο μιας δεξαμενής ή μιας πισίνας.

14

η_v > 0.60

Εάν σε ένα κτίριο ο οργανισμός πλήρωσης έχει ή ενδέχεται να αποκτήσει ασυνέχεια σε έναν όροφο (π.χ. pilotis), τότε η συνθήκη n_v > 0.60 είναι υποχρεωτική (ΕΑΚ2000, §4.1.7.1.α.[4]).

Αυτή η συνθήκη επιτυγχάνεται ευκολότερα αν οι κόμβοι της βάσης του φορέα μετατραπούν από οριζόντιες στηρίξεις σε πλήρεις πακτώσεις. Υπενθυμίζεται οτι βάσει του ΕΑΚ2000, §4.1.4.2.β.[2] επιτρέπεται να γίνεται ο έλεγχος του n_v σύμφωνα με αυτή την θεώρηση.

Η πάκτωση των κόμβων της θεμελίωσης προσφέρει:

• Ευνοϊκότερες (αυξημένες) τιμές του λόγου n_v
• Ευνοϊκότερες (μειωμένες) οριζόντιες μετακινήσεις
• Ευνοϊκότερο (μειωμένο) αντισεισμικό αρμό

Μαζική αλλαγή του τύπου των στηρίξεων γίνεται με χρήση του πλήκτρου [F2], στον πίνακα 501 "Δυνατότητες μετατόπισης":

Παρατήρηση

Πριν την τελική επίλυση και όπλιση του κτιρίου, τις στηρίξεις της θεμελίωσης θα πρέπει οπωσδήποτε να τις επαναφέρετε στον τύπο "Οριζόντια στήριξη".

15

Για να βελτιώσουμε τη στρεπτική συμπεριφορά ενός κτιρίου, πρέπει να φέρουμε τον πόλο στροφής P₀ πιο κοντά στο Κέντρο Μάζας του ορόφου.

Η θέση του πλασματικού άξονα ελαστικής στροφής (και κατά συνέπεια και των ιχνών του επί των πατωμάτων Ρ₀) εξαρτάται κατά κύριο λόγο από τη θέση και τις διαστάσεις των τοιχωμάτων.

Για τον παρακάτω φορέα, σύγκλιση Κ.Μ. και P₀ έχουμε όταν:

1. Προστεθεί τοίχωμα Τ1 στη δεξιά πλευρά (βλέπε σχήμα), η
2. Διαγραφεί το τοίχωμα της πλάτης του ανελκυστήρα.

Παρατήρηση:

Η μικρή απόσταση P₀ - Κ.Μ. δεν αρκεί για να μην είναι το κτίριο στρεπτικά ευαίσθητο!

Βοηθάει όμως...

Ποιά είναι τα υψόμετρα των ορόφων και των θεμελίων στο Fespa;

16

Πώς περιγράφω κεκλιμένη πλάκα;

17

1. Αρχική περιγραφή

Περιγράφεται η κάτοψη οριζοντίως σε κοινό υψόμετρο οροφής π.χ. 3.00m

2. Αλλαγή υψομέτρων των κόμβων των υποστυλωμάτων

Υποστυλώματα / Παράμετροι / Στατικά / Υψόμετρο άνω κόμβου στύλων Κ5 και Κ6 = 4.00m

3. Εμφάνιση κεκλιμένων πλακών στο 3D

Πλάκες / Παράμετροι / Διατομή / Κεκλιμένη = ΝΑΙ

4. Τροποποίηση συνέχειας πλακών (επειδή δεν εξασφαλίζεται η συνέχεια των Π1 και Π2)

Πίνακες κατάργηση συνέχειας (Πίνακας 701- Συνδεσμολογία πλακών )

Π1 : Πλάκα δεξιά = 0 (από 2) Π2 : Πλάκα αριστερά = 0 (από 1)

18

19

20

1. Εισαγωγή του μοντέλου με 2 τριέρειστες πλάκες και ενισχυμένες ζώνες (Λ5-Λ6, Λ7-Λ8).Η εισαγωγή των λοιπών κόμβων Λ7 και Λ8 είναι απαραίτητη για να κατανεμηθούν σωστά τα φορτία από τις πλάκες στις δοκούς.

2. Εντολή "Παραγωγές / Προσαρμογή δοκών"

3. Eντολή της δοκού "Αποσύνδεση από πλάκα" =>Αποσύνδεση της Π1 από τις δοκούς 4.1 και 4.2.

4. Επίλυση και όπλιση κτιρίου.

Σημείωση: Ο οπλισμός της ενισχυμένης ζώνης καλύπτει και τον απαιτούμενο οπλισμό που χρειάζεται το άκρο της τριέρειστης πλάκας Π1.

21

V4.00

Στους πίνακες:

Επέμβαση στη συνέχεια των πλακών γίνεται μόνο μέσω των πινάκων (Πίνακας 701: Συνδεσμολογία / Συνδεσμολογία πλακών).

Όπου:

• -1 = Ελεύθερη παρειά
• 0 = Απλή έδραση
• Αριθμός. πλάκας = Συνέχεια

Στην κάτοψη:

Με τις εντολές "Πάρε / Δώσε παραμέτρους" τροποποιείται η διατομή της δοκού (που βρίσκεται μεταξύ των πλακών) από "Πλακοδοκός" σε "Τύπου Ζ" ή "Ορθογωνική". Ακολουθεί επίλυση και οπλισμός του φορέα.

Αν χρειαστεί να κάνετε πάλι "Προσαρμογή δοκών", προκειμένου να διατηρηθούν οι αλλαγές που έγιναν, θα πρέπει πρώτα να αλλάξετε τις παραμέτρους:

• "Παραγωγές / Προσαρμογή δοκών / Συνέχεια πλακών" σε "Όχι".
• "Παραγωγές / Προσαρμογή δοκών / Μετατροπή ορθογωνικών δοκών σε πλακοδοκούς" σε "Όχι" (αν έχετε μετατρέψει την ενδιάμεση δοκό σε ορθογωνική).

22

1. Αφού περιγραφεί η κάτοψη, γίνεται προσαρμογή δοκών από την οντότητα των Παραγωγών.
2. Η επέμβαση στην προτεινόμενη συνδεσμολογία του προγράμματος γίνεται από την οντότητα των Δοκών, με τις εντολές

   Σύνδεση σε πλάκα Αποσύνδεση από πλάκα

    

3. Αρχικά γίνεται η αποσύνδεση της δοκού, δείχνοντας τη δοκό και την παρειά από την οποία πρέπει να αποσυνδεθεί η πλάκα.
4. Στη συνέχεια με την σύνδεση επιλέγεται η δοκός η οποία πρέπει να συνδεθεί με την πλάκα, η παρειά της δοκού, η πλάκα με την οποία θα συνδεθεί και η κοινή τους στατική πλευρά.
5. Τέλος αν χρειαστεί να γίνει και πάλι "Προσαρμογή δοκών", θα πρέπει πρώτα να αλλάξετε την παράμετρο "Παραγωγές / Προσαρμογή δοκών / Συνδεσμολογία δοκών - πλακών" σε "Όχι", προκειμένου να διατηρηθούν οι αλλαγές που έγιναν.

23

Η απομείωση της διατομής ενός υποστυλώματος περιγράφεται παρακάτω, στην περίπτωση που από τοίχωμα μετατρέπεται σε απλό στύλο. Η διαδικασία είναι ανάλογη με την προσθήκη φυτευτού υποστυλώματος:

1. Περιγράφεται η κάτοψη του επιπέδου στο οποίο βρίσκεται η αρχική διατομή του Στύλου (Π.χ. το υποστύλωμα Κ4 200/25 στον όροφο 0)
2. Στον ίδιο όροφο και στη θέση που θα βρίσκεται το κέντρο βάρους της νέας διατομής, παρεμβάλεται ο Λοιπός Κόμβος 5.
3. Συνδέεται ο κόμβος αυτός με Δεσμικές Δοκούς με το κέντρο βάρους του τοιχώματος και τον Λοιπό Κόμβο της άκρης αυτού (κόμβοι 4 και 7 αντίστοιχα)
4. Γίνεται παραγωγή ορόφου.
5. Στον άνω όροφο διαγράφονται όλες οι οντότητες της περιοχής αυτής, αναλυτικότερα:
6. Διαγραφή των δοκών 1.1, 1.2, 1.3, 1.4 και 3.1
7. Διαγραφή των λοιπών κόμβων 6 και 7
8. Διαγραφή του υποστυλώματος Κ4 200/25
9. Με την εντολή "Υποστύλωμα / Προσθήκη φυτευτού" αντικαθίσταται ο ΛΚ5(1) με υποστύλωμα της διατομή 80/25. Ως κόμβος βάσης του φυτευτού θα χρησιμοποιηθεί ο Λοιπός Κόμβος 5(0). Συνιστάται η μεγάλη διάσταση του υποστυλώματος να είναι ίση με το μήκος του βάθους ενίσχυσης (L=...) του τοιχώματος.
10. Εισαγωγή των δοκών 1.1 και 3.1.

24

Πώς εισάγω κατανεμημένο φορτίο σε πλάκα;

25

• Αν το φορτίο είναι σχετικά μικρό π.χ. δρομική τοιχοποιία (Ι.Β=2,10KN/m²) κατανέμεται το φορτίο αυτό σε όλη την επιφάνεια της πλάκας και εισάγεται σαν φορτίο στην πλάκα (Πλάκα \ Παράμετροι \ Φορτία \Μόνιμα φορτία).

Υπολογισμός φορτίου κατανομής = h_ορόφου(m)*2,10(KΝ/m²)*l_τοιχοπ(m)/Εμβαδόν πλάκας(m²)

• Αν το φορτίο είναι σημαντικό π.χ. μπατική τοιχοποιία, τότε κάτω από αυτή και μέσα στο πάχος της πλάκας περιγράφεται δοκός ενισχυμένη ζώνη (Δοκός \ Παράμετροι \ Διατομές \ Ενισχυμένη Ζώνη=ΝΑΙ) και το φορτίο δίνεται στη ζώνη. Όπως φαίνεται και στο παραπάνω σχήμα για την εισαγωγή της ζώνης πρέπει πρώτα να εισαχθούν οι λοιποί κόμβοι Λ5 και Λ6. Η ενισχυμένη ζώνη προσφέρει τοπική ενίσχυση στην πλάκα για τη διανομή του φορτίου, αλλά δεν καθορίζει τις συνθήκες στήριξης της πλάκας.

26

Σύνθετες διατομές υποστυλωμάτων, όπως αυτές του σχήματος, θα πρέπει να περιγράφονται ως επικαλυπτόμενες ορθογωνικές διατομές. Για τη σωστή στατική προσομοίωση, θα πρέπει να δοθούν όλοι οι αναγκαίοι λοιποί κόμβοι στα άκρα των τοιχωμάτων, με την εντολή "Κόμβοι τοιχώματος". Ακολούθως, θα γίνει και η εισαγωγή των δοκών. Το πρόγραμμα θα μετατρέψει αυτόματα σε δεσμικές όλες τις δοκούς εντός των τοιχωμάτων.

Βήματα για την ομαδοποίηση:

• Εντολή του Υποστυλώματος "Ομάδα υποστυλωμάτων"
• Επιλογή του ονόματος ομάδας που θα δοθεί στα υποστυλώματα. Κάθε σύνθετη διατομή της κάτοψης θα έχει και ξεχωριστό αριθμό ομάδας. Π.χ. οι Κ4, Κ5, K6 αποτελούν την ομάδα 1 ενώ οι Κ9, Κ10 την ομάδα 2.

• Επιλογή (με ένα κλικ) όλων των επιμέρους υποστυλωμάτων που απαρτίζουν την κάθε ομάδα.
• Η διαδικασία ολοκληρώνεται με την επιλογή άλλης εντολής.

Παρατηρήσεις:

• Υποστυλώματα με ομάδα 0 δεν ανήκουν σε καμία ομάδα και οπλίζονται ανεξάρτητα.
• Έλεγχος ή αλλαγή της ομάδας μεμονωμένων υποστυλωμάτων γίνεται και μέσω της παραμέτρου "Ομάδα" (κάρτα "Στατικά" των παραμέτρων του Υποστυλώματος)
• Εποπτικός έλεγχος και μαζικές αλλαγές μπορούν να γίνουν μέσω του πίνακα 205 του Υποστυλώματος "Θέση - Χαρακτηριστικά".
• Μετά την επίλυση και τον οπλισμό των υποστυλωμάτων, τα υποστυλώματα της κάθε ομάδας έχουν κοινό περίγραμμα (όταν είναι ενεργή η "Ποιότητα").
• Η παράμετρος της ομάδας καθορίζεται ανά όροφο. Δεν είναι υποχρεωτικό να ακολουθείται η ίδια ονοματολογία από όροφο σε όροφο.
• Σε περίπτωση που τα υποστυλώματα δεν είναι δυνατό να ενοποιηθούν σε μία κοινή διατομή, εμφανίζεται κατά την επίλυση το μήνυμα "Αδύνατη η σύνδεση στύλων ομάδας".
• Μη συγχέετε την "Ομάδα υποστυλωμάτων" με την "Ομάδα δ" των κόμβων!

27

Υπάρχουν περιπτώσεις που δοκοί, όπως οι Δ3.1 και Δ4.1 του σχήματος, θα πρέπει να αγκυρωθούν πάνω στο τοίχωμα Κ1. Αν το πάχος του τοιχώματος δεν είναι επαρκές για την αγκύρωση των οπλισμών τους (π.χ. b < 0.30μ για Φ14 ή b < 0.35μ για Φ16), δύο είναι οι βασικοί τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος:

1. Με μετατροπή της διατομής της Κ1 από ορθογωνική σε τυχούσα (βλέπε σχήμα). Με αυτόν τον τρόπο δίνεται το αναγκαίο βάθος αγκύρωσης στους οπλισμούς των δοκών. Επίσης θα πρέπει να εισάγονται όλοι οι αναγκαίοι λοιποί κόμβοι στα άκρα των τοιχωμάτων, καθώς και στα σημεία έδρασης των δοκών.
2. Με ελαστικές αρθρώσεις στα άκρα των δοκών. Όταν δεν είναι δυνατή η διαμόρφωση "υποστυλωμάτων" κάθετων στο κεντρικό τοίχωμα, τότε θα πρέπει να υλοποιείται και να προσομοιώνεται σωστά η δυνατότητα στροφής στη στήριξη των δοκών. Αυτό γίνεται με εισαγωγή ελαστικής άρθρωσης στο άκρο της δοκού που πατάει στο τοίχωμα.

28

Για την αποφυγή του ικανοτικού ελέγχου κόμβων στον όροφο 4 τροποποιούνται οι εξής παράμετροι:

• Όροφος > Αντισεισμικός > Iκανοτικός έλεγχος κόμβων = Όχι
• Όροφος > Αντισεισμικός > Εξασφάλιση κοντού υποστυλώματος = Προσαύξηση εντατικών μεγεθών.

Παρατήρηση: Ακόμα και αν εξαιρεθεί ο ικανοτικός έλεγχος κόμβων, υπάρχει περίπτωση ορισμένα υποστυλώματα να ελεγχθούν και να οπλιστούν ικανοτικά. Αυτό γίνεται επειδή τα υποστυλώματα αυτά έχουν μικρό λόγο διάτμησης (α_S<2.5) και ως εκ τούτου χαρακτηρίζονται "κοντά" σύμφωνα με την §18.4.9 του ΕΚΩΣ. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω προκύπτει η τοποθέτηση οπλισμού σημαντικού μεγέθους, ο οποίος ,λόγω ομοιομόρφισης, συνεχίζεται μέχρι τους κάτω ορόφους. Έτσι, στον τελευταίο όροφο, είναι γενικά πιο οικονομικό οι κοντοί στύλοι να αντιμετωπίζονται με "προσαύξηση εντατικών μεγεθών" και όχι με "ικανοτικό έλεγχο κόμβων".

29

Έτσι, σε περιπτώσεις όπως αυτή του υποστυλώματος Κ5 το οποίο ανήκει στο πλαίσιο Κ1-Κ5-Κ9, το α_CD του μπορεί να περιοριστεί και να είναι μικρότερο ή ίσο του q για τη διεύθυνση Z. Για να εφαρμοστεί ο περιορισμός, θα πρέπει να τεθεί η παράμετρος "Υποστύλωμα > Στατικά > Περιορισμός ικανοτικής μεγέθυνσης κόμβου (αcd) από q = Περιορισμός κατά Ζ".

Με την (προεπιλεγμένη) τιμή "Χωρίς περιορισμό" το α_CD προκύπτει οσοδήποτε μεγάλο, υπολογιζόμενο σύμφωνα με την σχέση (4.6) του ΕΑΚ 2000. Η επιλογή αυτή είναι υπέρ της ασφαλείας, αλλά ενίοτε πολύ αντιοικονομική.

Ο σωστός περιορισμός της ικανοτικής μεγέθυνσης των υποστυλωμάτων έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση του οπλισμού στα υποστυλώματα.

• K1, Κ4, Κ8, Κ9, Κ11: Χωρίς περιορισμό
• K2:, Κ3, Κ10: Περιορισμός κατά Χ
• K5, Κ6: Περιορισμός κατά Ζ
• K7: Περιορισμός κατά Χ και Ζ

30

1. Περιγράφετε τη συνδεσμολογία του κατώτατου ορόφου (0), σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην απάντηση της ερώτησης 6 (σχετικά με την τοποθέτηση ενδιάμεσου κόμβου σε υποστύλωμα για την εισαγωγή μεσοδοκού),
2. Δίνετε την εντολή "Παραγωγή ορόφου" προκειμένου να παράγετε έναν ή περισσότερους ορόφους.
3. Αν χρειάζεται να τροποποιηθούν τα ύψη των ορόφων, αυτό να γίνει από την παράμετρο "Υψόμετρο οροφής" του Ορόφου ή από την τιμή της οροφής στην γραμμή επιλογής ορόφων αλλά όχι με την εντολή "Αλλαγή υψομέτρου στάθμης" των Παραγωγών.

31

Όταν εμφανίζονται αρνητικές τάσεις εδάφους αυτό σημαίνει συνήθως ότι:

1. Ο συντελεστής Κs έχει επιλεγεί πολύ υψηλός (σε σχέση με το σ_επ)
2. Το πέδιλο έχει υπερδιαστασιολογηθεί.

Πιο αναλυτικά:

1. Όσο αυξάνει το Κs τόσο μεγαλύτερες δυσκαμψίες έχει το σύστημα πεδίλου-εδάφους, άρα το πέδιλο παραλαμβάνει μεγαλύτερες ροπές.
2. Όσο μικρότερο σ_επ έχει το έδαφος, τόσο το πέδιλο διαστασιολογείται με μεγαλύτερες διαστάσεις (προκειμένου να ισχύει η σχέση P / b. d σ_επ) και άρα αυξάνει το J του πεδίλου, η δυσκαμψία του και οι ροπές που παραλαμβάνει.

Συνδυασμός μεγάλου Ks και μικρού σ_επ => πολύ μεγάλες δυσκαμψίες πεδίλου-εδάφους => μεγάλες Μ_εδ, => εμφάνιση αρνητικών τάσεων. Βλέπε πιο κάτω σχήμα.

Από τη βιβλιογραφία, η σχέση που συνδέει το Κs με το σ_επ είναι:

Ks [KΝ/m³] =(100 ~ 200) . σ_επ [KΝ/m²]

Συμπέρασμα: Οι τιμές των σ_επ και Κs πρέπει να είναι συμβατές ώστε να περιορίζεται η εμφάνιση αρνητικών τάσεων εδάφους.

Βιβλιογραφία: Σημειώσεις για τις κατασκευές από Ω.Σ. - Ε.Μ.Π. 2003 (Τάσιος κ.α.)

32

33

34

Ο συνδετήρας που συγκρατεί τις κατακόρυφες ράβδους, όταν εντείνεται, αναπτύσσει δυνάμεις Fb που πρέπει να ισορροπούν για να μπορεί να λειτουργεί.

1.Στο ευθύγραμμο τμήμα Α οι δυνάμεις αυτές ισορροπούν (ίσες και αντίθετες).

2.Στο κυρτό τμήμα Γ η συνισταμένη των δυνάμεων Fi εξισορροπείται από την -Fi η οποία αναπτύσσεται ως αντίδραση από το σκυροδέμα.

3.Στο κοίλο τμήμα Β η συνισταμένη των δυνάμεων Fi δεν έχει αντίδραση επειδή η - Fi δεν μπορεί να αναπτυχθεί, με αποτέλεσμα ο συνδετήρας να "φεύγει" εκτός διατομής.

 

ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΥΓΩΝΙΚΗΣ ΔΙΑΤΟΜΗΣ

35

36

37

ΙΙ.Αν οι όροφοι δεν είναι τυπικοί τότε με την εντολή των Παραγωγών => "Παραγωγή ενδιάμεσων ορόφων" μεταφέρω τους ορόφους έναν-έναν προς τα πάνω και προσθέτω στην στάθμη που θέλω τον επιπλέον όροφο.

Για προσθήκη του ενδιάμεσου ορόφου Β μετά τον Α:

1. Παραγωγή από τον όροφο 5 (δώμα) ενός ορόφου στον όροφο 6.
2. Παραγωγή ενδιάμεσων ορόφων ως εξής: (2α): από τον 4 στον 5 και (2β): από τον 3 στον 4.
3. Στον όροφο 3 τροποποίηση του ξυλοτύπου για τη δημιουργία του νέου ορόφου.

Για προσθήκη υπογείου:

1. Παραγωγή από τον όροφο 4 (δώμα) ενός ορόφου στον όροφο 5.
2. Παραγωγή ενδιάμεσων ορόφων ως εξής: (2α): από τον όροφο 3 στον 4, (2β): από τον 2 στον 3, (2γ): από τον 1 στον 2 και (2δ): από τον 0 στον 1.
3. Τροποποίηση του ξυλοτύπου του ορόφου 0 (περιγραφή τοιχωμάτων υπογείου, οριζόντιων στηρίξεων κ.τ.λ).
4. Τροποποίηση υψομέτρων οροφών ξυλοτύπων.

38

1. Μεσαίες στηρίξεις

α. Με πλάτος έδρασης 1 m.

Τα ανω και και κάτω σίδερα των εκατέρωθεν ανοιγμάτων περνάνε στο διπλανό άνοιγμα και άρα συνυπολογίζονται στον υπολογισμό του πρόσθετου οπλισμού στήριξης.

β. Με πλάτος έδρασης > 1 m.

Τα άνω και κάτω σίδερα των εκατέρωθεν ανοιγμάτων αγκυρώνονται μέσα στο τοίχωμα με τα απαραίτητα μήκη αγκύρωσης και άρα δεν συνυπολογίζονται στον πρόσθετο οπλισμό στήριξης.

2. Ακραίες στηρίξεις.

Τα σίδερα τερματίζονται στις ακραίες στηρίξεις με το απαραίτητο μήκος αγκύρωσης.

39

Για περισσότερες πληροφορίες, ελέγξτε το Τεύχος και το ανάπτυγμα της δοκού.

40

Η μεγαλύτερη από τις τιμές Σδmax που προκύπτουν είναι ο αντισεισμικός αρμός του κτιρίου. Στην έκδοση V4.1. του προγράμματος ο αντισεισμικός αρμός τυπώνεται σε εκατοστά. Σε παλαιότερες εκδόσεις τυπώνεται σε μέτρα (π.χ. ''.849Ε-01'' είναι 0.0849μ = 8.49εκ.).

Αν θέλουμε να διορθώσουμε τον αρμό κάνουμε διπλό κλικ πάνω στην τιμή και πληκτρολογούμε στο παράθυρο "διόρθωση κειμένου" που ανοίγει τη νέα τιμή. Πρέπει μετά τη διόρθωση να φροντίσουμε να μην υπάρχει στα υπόλοιπα σημεία των αποτελεσμάτων μεγαλύτερη τιμή για τον αντισεισμικό αρμό. Για ευκολότερη αναζήτηση των σημείων αυτών μπορεί να χρησιμοποιηθεί η επιλογή "ανεύρεση κειμένου" (εικονίδιο με τα κιάλια).

Σε περίπτωση που το γειτονικό κτίριο δεν διαθέτει αρμό, τότε η τιμή του αντισεισμικού αρμού του κτιρίου θα πρέπει να πολλαπλασιαστεί με (Διορθώσεις ΕΑΚ,ΦΕΚ423, 12/4/02)

41

V4.00

• Η διαφραγματική λειτουργία των ορόφων εξασφαλίζεται από τις ροπές αδρανείας Ι₂ των πλακοδοκών. Ο συντελεστής διαφραγματικής λειτουργίας δοκών (default=10.000) πολλαπλασιάζει τις ροπές αδρανείας των πλακοδοκών για να προσομοιωθεί το απαραμόρφωτο των πλακών.

• Η ροπή Ι2 εξαρτάται από το συνεργαζόμενο πλάτος δοκού (beff).

• Το συνεργαζόμενο πλάτος των δοκών (beff) υπολογίζεται αυτόματα από την Εντολή "Παραγωγές > Προσαρμογή δοκών ". Η προσαρμογή των δοκών γίνεται μετά την εισαγωγή των πλακών. Η διατομή της δοκού πρέπει να είναι πλακοδοκός.

• Αν οι διατομές των δοκών είναι ορθογωνικές, δεν υπολογίζεται το συνεργαζόμενο πλάτος δοκών, δεν εκτελείται διαφραγματική λειτουργία.

• Το συνεργαζόμενο πλάτος των δοκών φαίνεται αν από τα διαφανή ενεργοποιηθεί το φτερό δοκού "Διαφανή > Στατικά-Εμφάνιση > Φτερό Δοκού".

! ΠΡΟΣΟΧΗ

• Αν κάνετε προσαρμογή δοκών πριν την εισαγωγή των πλακών, το πρόγραμμα μετατρέπει αυτόματα τις διατομές των δοκών από πλακοδοκούς σε ορθογωνικές.
• Αν ξανακάνετε προσαρμογή δοκών και μετά την εισαγωγή των πλακών το πρόγραμμα επαναφέρει διατομή πλακοδοκού στις δοκούς που συνδέονται με πλάκα εκτός αν έχετε θέσει "Όχι"την παράμετρο "Παραγωγές > Προσαρμογή δοκών > Μετατροπή ορθογωνικών δοκών σε πλακοδοκούς".

42

V4.00

• Συνδεσμολογία δοκών-πλακών

Κατανομή φορτίων πλακών στις δοκούς. Αν η παράμετρος είναι ΟΧΙ, τότε διατηρούνται όποιες αλλαγές του χρήστη από τις εντολές της δοκού "Σύνδεση σε πλάκα" και "Αποσύνδεση από πλάκα".

• Συνεργαζόμενου πλάτους δοκών

Εξασφαλίζεται η διαφραγματική λειτουργία, υπολογίζεται το συνεργαζόμενο πλάτος δοκών (beff), το ισοδύναμο πάχος πλάκας και γίνεται επανυπολογισμός των αδρανειακών χαρακτηριστικών των μελών του ορόφου. Αν δεν υπάρχουν πλάκες εκατέρωθεν της δοκού, τότε η διατομή μετατρέπεται αυτόματα σε ορθογωνική.

• Μετατροπή ορθογωνικών δοκών σε πλακοδοκούς

Οι δοκοί που συνδέονται με πλάκα και είναι ορθογωνικές μετατρέπονται σε πλακοδοκούς. Αν η παράμετρος είναι ΟΧΙ διατηρούνται προηγούμενες επεμβάσεις του χρήστη στις διατομές των δοκών.

• Aκαμπτες απολήξεις δοκών

Γίνεται ή όχι ο επανυπολογισμός μήκους άκαμπτων απολήξεων.

• Aκαμπτες απολήξεις υποστυλωμάτων

Όταν η επιλογή είναι ΝΑΙ δημιουργείται άκαμπτη απόληξη στον πόδα του κάθε υποστυλώματος.

• Συνέχεια πλακών

Γίνεται επαναπροσδιορισμός συνδεσμολογίας της κάθε πλάκας με τις γειτονικές της. Τοποθετείται σωστά ο οπλισμός των πλακών και στις γειτονικές τους, όταν υπάρχει συνέχεια. Αν η παράμετρος είναι ΟΧΙ, τότε θα διατηρηθούν όποιες αλλαγές έκανε ο χρήστης στον πίνακα 701.

• Ορατότητα πλευρών πλάκας

Όταν η επιλογή είναι ΝΑΙ γίνονται μη-ορατές οι περιττές γραμμές του περιγράμματος των πλακών.

• Υπολογισμός μηκών πλάκας

Όταν η επιλογή είναι ΝΑΙ γίνεται επανυπολογισμός των κύριων διαστάσεων (lx , ly) των ισοδύναμων ορθογωνικών πλακών για την κατανομή των φορτίων των πλακών στις δοκούς.

• Υπολογισμός στατικού ύψους πλάκας

Όταν η επιλογή είναι ΝΑΙ γίνεται επανυπολογισμός του στατικού ύψους πλακών (dx , dy), σύμφωνα με το πάχος τους, την επικάλυψη, και την τοποθέτηση των κύριων οπλισμών κάμψης κατά τις δύο διευθύνσεις.

43

Φορτίσεις-Συνδυασμοί Φορτίσεων

Φ1: Μόνιμα + Ίδιο Βάρος (G)

Φ2: Κινητά (Q)

ΣΦ1: Βασικός στατικός συνδυασμός (1.35G+1.50Q)

ΣΣ:± x , ΣΣ:± z (8) : Τα μέγιστα και τα ελάχιστα αποτελέσματα των Σεισμικών Συνδυασμών και των τεσσάρων φορέων που προκύπτουν από τις μετατοπίσεις των μαζών (+x,-x,+z,-z).

Φ3: Χιόνι (S)

Φ4: Aνεμος W(x)

Φ5: Aνεμος W(z)

ΣΦ2: Έλεγχος λειτουργικότητας (1.00G+1.00Q)

ΣΦ3: G+W(+x)

ΣΦ4: G+W(+z)

ΣΦ5: G+S

ΣΦ6: G+Q+S+W(+x)

ΣΦ7: G+Q+S+W(-x)

ΣΦ8: 1.35G+1.50Q+0.90(W(+x)+S)

ΣΦ9: 1.35G+1.50Q+0.90(W(+z)+S)

ΣΦ10: 1.35G+1.50S+0.90(Q+W(+x))

ΣΦ11: 1.35G+1.50S+0.90(Q+W(+z))

ΣΦ12: 1.35G+1.50W(+x)+0.90(Q+S)

ΣΦ13: 1.35G+1.50W(+z)+0.90(Q+S)

44

V4.00

Καμπτικός - Στρεπτοκαμπτικός Λυγισμός

Υπολογισμός μήκους λυγισμού

1. Το μήκος λυγισμού του μέλους περί τον άξονα Ζ είναι lz=l1+l2+l3+...+li

Το πρόγραμμα ελέγχει κάθε τμήμα l1,l2,l3,...,li οπότε για να λάβει υπόψη στον υπολογισμό του λυγισμού περί τον άξονα Ζ το συνολικό μήκος lz πρέπει να γίνει ενοποίηση των ανοιγμάτων μέσω της εντολής "Δοκός για διαστασιολόγηση" (για τον τοπικό άξονα Υ).

2.  Στη διεύθυνση Ζ υπάρχει πλευρική εξασφάλιση λόγω των τεγίδων. Έτσι το μήκος λυγισμού περί τον άξονα Υ είναι ly=li για κάθε άνοιγμα και δε χρειάζεται ενοποίηση (για τον τοπικό άξονα Ζ).

Σημείωση:  Το μήκος λυγισμού ενός μέλους είναι l_Λ = K . α . l₀

 όπου:

Κ = Συντελεστής ισοδύναμου μήκους λυγισμού  (καρτέλα "Δομικός χάλυβας")

α = Συντελεστής καθαρού μήκους λυγισμού   (καρτέλα "Δομικός χάλυβας")

l₀ = Πραγματικό μήκος του μέλους

45

V4.00

*Απαραίτητο είναι να έχει γίνει η ενοποίηση των ανοιγμάτων μέσω της εντολής "Δοκός για διαστασιολόγηση" (Βλ. Ερ. 44)

46

47

Σημείωση: Οι τιμές του πίνακα ισχύουν εφόσον έχει γίνει η ενοποίηση των ανοιγμάτων μέσω της εντολής "Δοκός για διαστασιολόγηση" (Βλ. Ερ.44).

Στο Τεύχος ("Δοκοί> ...>Έλεγχοι βελών κάμψης") εκτυπώνεται πίνακας με τις τιμές των βελών και όλους τους ελέγχους (Βλ. Ερώτηση 48).

48

49

V4.00

1. Κατά την εισαγωγή των πλακών της σκάλας Π1 και Π2 θέστε "ΝΑΙ" η παράμετρος "Πλάκα > Διατομή > Σκάλα".
2. Μετά την "Προσαρμογή δοκών" οι πλάκες για τις οποίες έχετε θέσει "Σκάλα=ΝΑΙ" συνδέονται ως αμφιέρειστες στις μικρές πλευρές.

Όταν η πλάκα είναι χαρακτηρισμένη ως "Σκάλα" το πρόγραμμα ειδοποιεί για τα κινητά της φορτία όταν q<3,5 KNm².

ΠΡΟΣΟΧΗ !

Για να πετύχει η συνδεσμολογία, η πλάκα της σκάλας πρέπει να δίνεται ως ορθογωνική χωρίς περίεργα σπασίματα, φανάρια κλπ.

 

ΛΑΘΟΣ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ              ΣΩΣΤΗ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ

50

V4.00

1

• Αρχιτεκτονικό διαφανές = Ναι
• Στατικό διαφανές = Όχι

 Καθορισμός αρχιτεκτονικού / στατικού διαφανούς

Είναι δυνατή η μαζική μεταφορά γραμμικών οντοτήτων από το ένα διαφανές στο άλλο, μέσω των εντολών της "Επεξεργασίας", με χρήση μίας εντολής. Ισχύει μόνο για τις οντότητες που μπορεί να ανήκουν και στο αρχιτεκτονικό και στο στατικό διαφανές, δηλαδή για τα γραμμικά στοιχεία. Η διαδικασία είναι η εξής:

1. Επιλέγετε τις επιθυμητές οντότητες (Eπεξεργασία / +στοιχείο ή +περιοχή)

2. Από τις παραμέτρους ("Επεξεργασία / Εμφάνιση") καθορίζετε αν θέλετε να ανήκουν στο

• Αρχιτεκτονικό διαφανές (Ναι / Όχι),
• Στατικό διαφανές (Ναι / Όχι)

3. Δίνετε την εντολή "Καθορισμός αρχιτεκτονικού / στατικού διαφανούς"

4. Δίνετε την εντολή "Νέα επιλογή" για να ξεμαρκάρετε τις επιλεγμένες οντότητες.

Παρατήρηση: Όταν εισάγετε αρχείο dxf από το AutoCAD, όλες οι (γραμμικές) οντότητες έρχονται αυτόματα στο "Αρχιτεκτονικό" διαφανές.

2

• Διαφανή από οικοδομές= Ναι: Κάθε οικοδομή εμφανίζεται με τα δικά της διαφανή, αυτά δηλαδή που ήταν ενεργά κατά την τελευταία φύλαξη του αρχείου της οικοδομής. Δεν υπάρχει η δυνατότητα να αλλάξουν τα διαφανή επί του χαρτιού, κατά τη διάρκεια της σχεδίασης. Υπάρχει όμως το πλεονέκτημα οτι τοποθετούνται πάνω στο ίδιο χαρτί σχέδια με διαφορετικά ενεργά διαφανή.

• Διαφανή από οικοδομές= Όχι: Όλες οι οικοδομές εμφανίζουν τα ίδια διαφανή. Υπάρχει η δυνατότητα να καθοριστούν από το χρήστη τα διαφανή επί του χαρτιού, τα οποία όμως θα είναι ενιαία για όλες τις οικοδομές που συνυπάρχουν στο ίδιο χαρτί.

3

Στο Master:

Από τις παραμέτρους CAD, ορίζονται τα εξής:

• Layers : με πένες
• Layers από οντότητες : Όχι
• Οντότητες ανά διαφανές : Ναι (για τις στατικές και αρχιτεκτονικές οντότητες) και Όχι (για τις γραμμικές οντότητες).

• Φύλαξη όλων των ορόφων" : Ναι, ώστε να αποθηκευτούν όλοι οι όροφοι της μελέτης σε πολλαπλά αρχεία με ονόματα "Αρχείο_orX.dxf" (όπου X οι αριθμοί των ορόφων της μελέτης).

Το πλεονέκτημα αυτών των επιλογών είναι ότι διευκολύνεται η σχεδίαση μέσω του AutoCAD, δεδομένου ότι οι οντότητες είναι ομαδοποιημένες βάσει των πενών του Master.

Η εξαγωγή του αρχείου DXF γίνεται από τα μενού του προγράμματος:

• Εντολή "CAD > Φύλαξη ως R14".

Στο AutoCAD:

• Εισαγωγή (File > Open) του αρχείου DXF που παρήγαγε το Master.
• Εντολή purge, προκειμένου να διαγραφούν layers και text-styles που δεν χρησιμοποιούνται.
• Καθορισμός της αντιστοιχίας πενών - layers και σχεδίαση (File > Plot).

4

Σημείωση: Η δυνατότητα αυτή υπάρχει από την έκδοση 3.5.0.6 του Master

Το AutoCAD, στη βασική του έκδοση, δε διαθέτει ορισμένους τύπου γραμμοσκιάσεων που υπάρχουν στο Τέκτων (π.χ. κεραμίδι). Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να "σπάσουν" οι γραμμοσκιάσεις του Τέκτονα σε απλές γραμμές, πριν την εξαγωγή του αρχείου ως DXF.

Τα βήματα για τη σωστή μετατροπή των γραμμοσκιάσεων σε γραμμές, έχουν ως εξής:

1. Από τα διαφανή, και με χρήση των επιλογών "Όλα / Κανένα" απενεργοποιούνται όλα τα διαφανή, εκτός από τις "Γραμμοσκιάσεις" και το "Αρχιτεκτονικό διαφανές".
2. Στην Επεξεργασία δίνεται η τιμή "Ναι" στην παράμετρο "Όλοι οι όροφοι".
3. Από τις εντολές της Επεξεργασίας δίνεται η εντολή "+ όλα από διαφανή".
4. Ενεργοποιούνται πάλι όλα τα επιθυμητά διαφανή. Για ευκολία απλά πατήστε το "πλήκτρο" [Α] της κάτω εργαλειογραμμής.
5. Δίνεται η εντολή "Σε γραμμές" της Επεξεργασίας.
6. Γίνεται "Φύλαξη ως R14".

Παρατήρηση:

Η εντολή "Σε γραμμές" της Γραμμοσκίασης δεν διασπά γραμμοσκιάσεις τύπου Raster. Αυτές όμως εισάγονται πάντα σωστά στο AutoCAD.

5

1. Από το πρόγραμμα στο οποίο έχετε δημιουργήσει το έγγραφο δίνετε εντολή φύλαξης ως απλό κείμενο. Αυτό γίνεται με την εντολή "Αρχείο > Αποθήκευση ως..." (ή "File > Save as..."). Ως τύπο θα επιλέξετε το "Μόνο κείμενο με αλλαγές γραμμών" Τα αρχεία απλού κειμένου έχουν την κατάληξη ".txt". Όσο πιο απλή είναι η μορφοποίηση του εγγράφου, τόσο πιο πιστή θα είναι η μετατροπή του σε απλό κείμενο.

2. Στο Master δώστε την εντολή "Αρχεία > Φόρτωμα ως κείμενο". Επιλέξτε το αρχείο κειμένου που φυλάξατε στο προηγούμενο βήμα. Μην προσπαθήσετε να διαβάσετε απευθείας αρχεία άλλου τύπου (π.χ. doc).

3. Το κείμενο έρχεται σε ένα νέο παράθυρο μελέτης και είναι πλήρως επεξεργάσιμο (με τις εντολές του Κειμένου). Η γραμματοσειρά του είναι αυτή των αρχικών τιμών. Το αρχείο αυτό μπορείτε να το αποθηκεύσετε με δικό του όνομα ή να το μεταφέρετε (με τις εντολές της Επεξεργασίας) σε άλλο αρχείο σχεδίου.

6

1. Εισάγετε το τμήμα του κτιρίου που είναι ορθά τοποθετημένο (φ=0)
2. Δώστε στην παράμετρο "Κάνναβος > Γεωμετρία > Γωνία περιστροφής κάτοψης" τιμή ίση με 330
3. Εισάγετε τον υπόλοιπο φορέα σα να ήταν τοποθετημένος ορθά.

Εναλλακτικά, αν δεν γνωρίζετε την ακριβή τιμή της γωνίας αλλά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε δύο γνωστά σημεία της κάτοψης, υπάρχει και η εντολή "Περιστροφή κάτοψης".

Για να επιστρέψετε στην ορθή σχεδίαση της κάτοψης, αρκεί να δώσετε γωνία στροφής ίση με 0.

Σημείωση: Στο χαρτί της σχεδίασης το κτίριο εισάγεται πάντα με ορθό κάνναβο (φ=0).

7

1. Μεταβείτε στους πίνακες
2. Επιλέξτε τον πίνακα "201 - Διαστάσεις διατομών υποστυλωμάτων"
3. Κάνετε κλικ με το mouse στην επικεφαλίδα "c" ώστε να μαρκάρετε όλη τη στήλη.
4. Πληκτρολογήστε τη νέα τιμή, π.χ. 0.02 και πατήστε [Enter]
5. Επαναλάβετε τη διαδικασία για όλους τους ορόφους.

Αν η παράμετρος δεν είναι αριθμητική (όπως π.χ. η επικάλυψη δοκών και υποστυλωμάτων) αλλά λεκτική (όπως π.χ. το είδος των στηρίξεων) η διαδικασία είναι σχεδόν ίδια:

1. Μεταβείτε στους πίνακες και επιλέξτε τον όροφο της θεμελίωσης (π.χ. τον -2)
2. Επιλέξτε τον πίνακα "501 - Δυνατότητες μετατοπίσεων στηρίξεων"
3. Κάνετε κλικ με το mouse στην επικεφαλίδα "Τύπος" ώστε να μαρκάρετε όλη τη στήλη.
4. Πατήστε το πλήκτρο [F2] ώστε να ενεργοποιηθεί το πρώτο κελί.
5. Από τη λίστα με τις πιθανές τιμές, επιλέξτε μία, π.χ. "Οριζόντια στήριξη" και πατήστε πάλι [F2]

8

• μεταβείτε στα εργαλεία της Δοκού και δώσετε την εντολή "Πέλμα πεδιλοδοκού σε γραμμές",
• δείξετε διαδοχικά όλες τις δοκούς της θεμελίωσης,
• μεταβείτε στα εργαλεία της Γραμμής και δώστε την εντολή "Ένωση γραμμών με τόξο ή ευθύγραμμο τμήμα",
• δείξτε (ανά δύο, όπως στο αριστερό σχήμα) όλες τις γραμμές της θεμελίωσης, έτσι ώστε αυτές να ενωθούν μεταξύ τους.

Έτσι, με μία και μόνη εντολή, αποφεύγεται η διαδοχική χρήση των εντολών "Τομή 2 σε 4", "Διαγραφή", "Ένωση" και "Επέκταση άκρου".

Στα σχήματα φαίνεται ο ξυλότυπος θεμελίωσης με εσχάρα πεδιλοδοκών, πριν και μετά την διόρθωση της σχεδίασης των πελμάτων τους

9

Σχεδίαση του βοηθητικού περιγράμματος Κτιρίου Α + Κτίριου Β

Ένωση αρχείου Κτίριου Α_Γρ.tek Η ένωση φέρνει το αρχείο μαρκαρισμένο για επεξεργασία π.χ κίνηση σε επιθυμητή θέση.

Ένωση αρχείου Κτίριου Β_Γρ.tek.

10

Η προτεινόμενη διαδικασία έχει δύο στάδια:

1. Φτιάξτε έναν φάκελο (directory) από τα Windows

2. Καθορίστε τον ως φάκελο εκκίνησης από το Master

11

V4.00

Μέσω της επιλογής "Φίλτρα" της κεντρικής εργαλειογραμμής του Τεύχους, ξετσεκάρετε αυτά που δεν είναι αναγκαίο να τυπωθούν. Τα προτεινόμενα για ένα σύνηθες οικοδομικό έργο φαίνονται στις επόμενες εικόνες:

12

Έστω ότι θέλετε να σχεδιάσετε μια κάτοψη με όλες τις γραμμές σε μαύρο χρώμα, εκτός από μερικές γραμμές (π.χ. την όδευση της πυροπροστασίας ή τους μανδύες ενίσχυσης υποστυλωμάτων) που θέλετε να επισημάνετε με κόκκινο.

Για να γίνει αυτό θα πρέπει να ορίσετε για τις γραμμές που θα επισημάνετε (και μόνον για αυτές) μία κοινή πένα, π.χ. την 8. Αυτό γίνεται εύκολα με τις εντολές της επεξεργασίας (επιλογή των γραμμών π.χ. με "+ στοιχείο", καθορισμός της πένας 8 στις παραμέτρους στην κάρτα "Χρωματισμός" και αλλαγή των πενών με την εντολή "καθορισμός πένας"). Όλες οι υπόλοιπες οντότητες διατηρούν την πένα τους. Η πένα 8 δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται από άλλα στοιχεία της κάτοψης.

Από την εντολή "Χαρακτηριστικά πενών" της κεντρικής εργαλειογραμμής, ορίζετε για όλες τις πένες τα χρώματα οθόνης μαύρο=0 εκτός από την πένα 8 που ορίζετε το κόκκινο=4.

Κάνετε έλεγχο στην κάτοψη με την εντολή "Χρώματα σχεδίασης".

Στις παραμέτρους της σχεδίασης ορίστε τα εξής:

(χρήση των "ενότητα" - "όλες / καμία")

13

Παράμετροι με ενότητες

Οι παράμετροι μπορούν να εκχωρούνται στις οντότητες και κατά ενότητες, προκειμένου να επηρεάζονται επιλεγμένες παράμετροι κάθε οντότητας, χωρίς όμως να αλλάζουν οι υπόλοιπες.

Έστω ότι θέλετε να αλλάξετε την τιμή της επικάλυψης σε 5cm για ορισμένες δοκούς, χωρίς να επηρεάσετε τις άλλες παραμέτρους τους.

1. Ανοίγετε το παράθυρο των παραμέτρων της δοκού, π.χ με [F6]
2. Κάνετε κλικ στη θέση "Όλες / Καμία" έτσι ώστε να φύγει η ένδειξη V από όλες τις παραμέτρους (αριστερή εικόνα)
3. Κάνετε κλικ στην ένδειξη O της "Επικάλυψης" ώστε να τσεκαριστεί
4. Δίνετε την τιμή 0.05 στην παράμετρο "Επικάλυψη" (δεξιά εικόνα)
5. Με την εντολή "Δώσε παραμέτρους" κάνετε κλικ σε κάθε δοκό που θέλετε να έχει επικάλυψη 5cm.
6. Τέλος, κάνετε δύο κλικ στη θέση "Όλες / Καμία" ώστε να επαναφέρετε το εργαλείο των παραμέτρων στην προηγούμενη κατάστασή του (όλα τσεκαρισμένα).

Με τη διαδικασία αυτή, δεν υπάρχει κίνδυνος να αλλάξετε άλλες παραμέτρους των δοκών, όπως π.χ. το ύψος, το συνεργαζόμενο πλάτος ή τα φορτία.

14

Για να γίνει μαζική αλλαγή μεγέθους ή/και είδους γραμματοσειράς κειμένων κάνουμε τα παρακάτω.

1. Επιλέγουμε από την κεντρική εργαλειοθήκη την "Επεξεργασία".

2. Επιλέγουμε από την εργαλειοθήκη της επεξεργασίας "Νέα επιλογή".

3. Επιλέγουμε τα κείμενα ή τις διαστάσεις που θέλουμε να τροποποιήσουμε με τις επιλογές +/- περιοχή, +/- στοιχείο, +/- χρώμα,+/- διαφανή.

4. Επιλέγουμε από την κεντρική εργαλειοθήκη την επιλογή "Κείμενο" ή "Διαστάσεις" αντίστοιχα. Ενεργοποιούμε με F6 το παράθυρο των παραμέτρων. Επιλέγουμε τη γραμματοσειρά και το μέγεθος των γραμμάτων.

5. Επιλέγουμε από την εργαλειοθήκη του κειμένου ή των διαστάσεων την επιλογή αλλαγή μεγεθών για το κείμενο ή τις διαστάσεις αντίστοιχα.

15

Πατώντας το πλήκτρο "χρώματα σχεδίασης" το σχέδιο χρωματίζεται με χρώματα που αντιστοιχούν σε πάχη σχεδίασης.

Η αντιστοιχία των χρωμάτων αυτών με τα πάχη πενών φαίνεται πατώντας το διπλανό πλήκτρο "καθορισμός χρωμάτων πενών". Έτσι ελέγχεται εποπτικά το σχέδιο ως προς τα πάχη πενών των οντοτήτων.

Η μαζική αλλαγή των πενών γίνεται με τις εντολές της επεξεργασίας ως εξής:

1.Επιλέγονται τα προς αλλαγή πένας στοιχεία .Ένας γρήγορος τρόπος επιλογής είναι με την εντολή "+χρώμα", αφού στην κατάσταση απεικόνισης με χρώματα σχεδίασης όλα τα στοιχεία με την ίδια πένα θα έχουν και το ίδιο χρώμα. (Αν στα επιλεγμένα στοιχεία υπάρχουν και κάποια που πρέπει να εξαιρεθούν της αλλαγής αυτό μπορεί να γίνει με τις εντολές αφαίρεσης επιλογών π.χ. "-περιοχή" ή "-στοιχείο").

2.Στις παραμέτρους επεξεργασίας στην κάρτα "Χρωματισμός" ορίζουμε την επιθυμητή πένα.

3.Πατάμε την εντολή "καθορισμός πένας".

4.Τέλος πατάμε την εντολή "Νέα επιλογή".

Προσοχή: Πριν την μετάβαση στo περιβάλλον σχεδίασης πρέπει να απενεργοποιηθούν τα χρώματα σχεδίασης.